انجام پایان نامه

درخواست همکاری انجام پایان نامه  بانک مقالات رایگان انجام پایان نامه

سفارش پایان نامه

|

انجام پایان نامه ارشد

انجام پایان نامه ریشه های درونی تهمت

انجام پایان نامه| ریشه های درونی تهمت

تعداد صفحات: 16 صفحه

ريشه رفتار ناپسند و زننده تهمت را مانند بسيارى از رفتارهاى زشت ديگر، بايد در رذايل اخلاقى كه از عدم اعتدال قواى درونى انسان پديد مى آيند، جست.
«حسد» «ترس از مجازات» «طمع» رذايلى هستند كه موجب ارتكاب اين رفتار زشت از آدمى مى شوند. گاه انسان زا روى حسادت به كمالى كه در ديگرى وجود دارد به متهم ساختن وى اقدام مى كند تا به اين وسيله كمال او ناديده گرفته شود.
كس نخواند نامه من كس نگويد نام من جاهل از تقصير خويش و عالم از بيم شغب
چون كنند از نام من پرهيز اين ها چون خداى در مبارك ذكر خود گفته است نام بو لهب!؟
من برون آيم به برهان ها ز مذهب هاى بد پاك تر زان كز دم آتش برون آيد ذهب
عامه بر من تهمت دينى ز فضل من برند بر سرم فضل من آورد اين همه شور و جلب [1]
شخص گاه به سبب واهمه اى كه از مجازات در برابر كرده زشت خويش دارد، به ديگرى اتهام مى زند و گاه حرص و طمع براى رسيدن به مقام و رتبه متهم، او را به تهمت وا مى دارد؛ البته توجه به اين نكته ضرورت دارد كه توهم و بدگمانى پديد آمده از نيروى درونى «واهمه» در تمام اين موارد نقش مهمى را ايفا مى كند.

پيامدهاى زشت تهمت
تهمت آثار شومى هم براى تهمت زننده و هم براى تهمت زده شده به بار مى آورد كه مى توان آنها را در دو عنوان ذيل جاى داد:

1. پيامد تهمت بر بعد معنوى انسان
در روايتى از امام جعفر صادق (ع) در اين باره آمده است:
اذا اتهم المومن اخاه انماث الايمان من قلبه كما ينماث الملح فى الماء. [2]
آن گاه كه مومن به برادر مومنش تهمت زند، ايمان در دل او ذوب مى شود؛ همان گونه كه نمك در آب ذوب مى شود.
همان طور كه از اين روايت برمى آيد، تهمت موجب از بين رفتن ايمان مومن مى شود.
در توضيح اين مطلب بايد گفت كه بسيارى از اعمال انسان بر ايمان او تاثير مى گذارد. همچنين درباره اين اعمال، دو حالت «انجام» و «ترك» وجود دارد كه هر دو حالت، در بعد ايمانى او موثر است. ترك واجبات از سويى و انجام گناهان از سوى ديگر، ايمان انسان را ضعيف مى كند. «ترك واجب» و «انجام حرام» را مى توان دو گونه از كفر عملى به شمار آورد كه «انجام حرام» شامل «تهمت» هم مى شود و ضعف و نابودى ايمان را در پى دارد.

2. پيامد تهمت بر روابط انسانى
تهمت مايه نابودى حريم برادرى و روابط انسانى ميان افراد جامعه بشرى است و جو عدم اعتماد و ترس از اطمينان را فراهم مى سازد.
امام جعفر صادق (ع) فرمود:
من اتهم اخاه فى دينه فلا حرمه بينهما. [3]
كسى كه برادر دينى اش را متهم كند به او تهمت بزند، بينشان حرمتى وجود ندارد.
منظور از كلمه «فى دينه» در جمله «من اتهم اخاه فى دينه» چه تهمت زدن به «برادر ايمانى » باشد، به اين صورت كه كلمه «فى دينه» را صفتى براى كلمه «اخاه» بدانيم و چه متهم كردن او در امور دينى باشد، تفاوتى در ثمره زشت تهمت پديد نمى آيد؛ چرا كه دين الاهى مانند ريسمانى است كه همه به آن چنگ مى زنند و در اثر توسل به آن با هم رابطه برادرى ايمانى برقرار مى كنند كه اين يوند از پيوند نسبى و سببى بسيار محكم تر است. با تهمت زدن به برادر يا خواهر دينى ، اين رابطه محكم قطع مى شود.
انسان عاقل و متدينى كه به مبدا و معاد اعتقاد دارد، هيچ گاه به ديگرى تهمت نمى زند. حتى اگر انسانى دين نداشته باشد، سرشت انسانى اش به او اجازه اين كار را نمى دهد، مگر آن كه از فطرت پاك انسانى به خوى حيوانى گرويده باشد.
با بررسى اين مساله در جامعه، مشاهده مى شود كه افرادى براى رسيدن به اهدافى شيطانى مى كوشند ديگران را مورد «تهمت» و «بهتان» قرار دهند؛ ولى در نهايت امر، به ذلت و بيچارگى كشيده خواهند شد.
موضع ابليس در برابر تهمت و بهتان
تهمت و بهتان به اندازه اى زشت و زننده است كه حتى شيطان هم از انجام دهنده آن دو بيزارى مى جويد. شيطان از رفتارهاى زشت و اعمال خلاف استقبال مى كند؛ ولى برخى از رفتارهاى ناروا آنقدر زشت و پليدند كه شيطان هم آنها را تاييد نمى كند. يكى از اين اعمال، نابود كردن وجهه افراد در جامعه، و ريختن آبروى آنها به وسيله بهتان يا تهمت است.
امام جعفر صادق (ع) در اين زمينه مى فرمايد:
من روى على مومن روايه يريد بها شينه و هدم مروءته ليسقط من اعين الناس اخرجه الله من ولايته الى ولايه الشيطان، فلا يقبله الشيطان. [4]
اگر كسى سخنى را بر ضد مومنى نقل كند و قصدش از آن، زشت كردن چهره او و از بين بردن وجهه اجتماعى اش باشد و بخواهد او را از چشم مردم بيندازد، خداوند او را از محور دوستى خود خارج مى كند و تحت سرپرستى شيطان قرار مى دهد؛ ولى شيطان هم او را نمى‏پذيرد.
امام جعفر صادق (ع) از قول پيامبر اكرم (ص) روايت كرده است:
ليس لك ان تتهم من ائتمنته.1
حق نداري به كسي كه او را امين خويش ساخته اي، تهمت بزني.
صادق(ع) مى‏فرمايد: «هرگاه مؤمن به برادر مؤمنش تهمت بزند، ايمان در دل او ذوب مى‏شود، همان گونه که نمک در آب ذوب مى‏گردد».(1)
مهم‏ترين آثار تهمت زدن عبارتند از:
1- زوال ايمان: امام صادق(ع) مى‏فرمايد: «هرگاه مؤمن به برادر مؤمنش تهمت بزند، ايمان در دل او ذوب مى‏شود، همان گونه که نمک در آب ذوب مى‏گردد».(1)
2- قطع روابط انسانى: امام صادق(ع) مى‏فرمايد: «کسى که برادر دينى اش را متهم کند، بين آن دو حرمتى وجود ندارد».(2)
3- عذاب اخروى: پيامبر اکرم(ص) مى‏فرمايد: «هر کس به مرد يا زن با ايمانى بهتان زند يا چيزى را به او نسبت دهد که در او نيست، خداوند او را در روز قيامت بر تلّى از آتش به پا مى‏دارد تا از آن چه گفته خارج شود».(3)
4- رسوايى: در روايات آمده است: «خداوند کسى را که به دنبال عيب‏هاى مسلمانان باشد، حتى در داخل خانه‏اش رسوا مى‏کند».(4)
راه پيشگيرى از تهمت زدن عبارتند از:
1- آشنايى با پيامدهاى تهمت (اعم از دنيوى و اخروى)
2- اجتناب از بدگمانى.
3- توقيت حسن ظن.
4- حمل رفتار ديگران بر وجه نيکو.
5- مبارزه با منشأ تهمت که همان رذايل اخلاقى مانند حسد و طمع ورزى است.
6- تقويت ايمان و ياد خدا.
7- توجه به حرمت مؤمن: با آگاهى از مقامى که مؤمن در پيشگاه خداوند دارد، هيچ کس به خود اجازه نمى‏دهد به حريم آبروى ديگران تجاوز کند. از حضرت صادق(ع) نقل شده است که «حرمت مؤمن از کعبه عظيم‏تر است».(5)
فرق بين تهمت و غيبت
پيامبر اکرم (ص) فرمودند: آيا مي دانيد غيبت چيست؟
اصحاب عرض کردند: خدا و رسولش بهتر مي دانند.
حضرت فرمودند: غيبت اين است که از برادرت (برادر ديني خود) چيزي بگويي که او خوش ندارد تو آن را در مورد او بازگو کني. به آن حضرت عرض شد: اگر آن چه مي گوييم در او بود، باز جايز نيست که آن مطلب را براي ديگران بازگو کنيم؟!
حضرت فرمودند: اگر آنچه در او باشد، غيبتش را کرده اي؛ و اگر آنچه مي گويي در او نباشد، به او تهمت زده اي.
کسيکه خود را در مواضع تهمت قرار دهد . نبايد آن کس را که به او سوءظن پيدا ميکند سرزنش نمايد .
159 - وقال [ع ] : من وضع نفسه مواضع التهمه فلا يلومن من اساء به الظن
تعريف لغوي تهمت
بهتان و تهمت عبارتست از اينکه انسان در حق غير به چيزي که راضي نيست دروغ بگويد به عبارت ديگر چيزي را به دروغ به ديگري نسبت دهد و شخصي که مرتکب گناه و عمل زشتي نشده به انجام آن متهم کند و يا عيب و نقصي را که در او نيست به او بچسباند و فرقي نيست که اين نسبت دروغ در حضور او باشد يا در غياب.
بهتان و تهمت از گناهان کبيره است و در قرآن مجيد به شدت از آن نهي، و عذاب شديدي براي آن ذکر گرديده که به آن اشاره خواهد شد.

بدترين نوع دروغ
در حقيقت بهتان بدترين نوع دروغ است و چنانچه اتهام شخص در غياب وي باشد غيبت هم بشمار مي‌آيد و انسان در واقع مرتکب دو گناه شده است يکي دورغ و ديگري غيبت و بزرگترين ظلم در حق برادر مؤمن آنست که او را متهم به ارتکاب گناهي کني که هرگز آنرا انجام نداده است. بهتان باصطلاح همين برچسب زدن به اين و آن است که متاسفانه همواره در جوامع بشري مطرح بوده و امروزه نيز بزرگترين ابزار دشمنان و مخالفان است.

انجام پایان نامه حقوق

برای دیدن ادامه مطلب از لینک زیر استفاده نمایید

سفارش پایان نامه

نقشه