انجام پایان نامه

درخواست همکاری انجام پایان نامه  بانک مقالات رایگان انجام پایان نامه

سفارش پایان نامه

|

انجام پایان نامه ارشد

 پایان نامه 

پایان نامه‏ کامپیوتر

انجام پایان نامه‏ ارشد کامپیوتر

يك شبكه در تعريفي ساده عبارت از مجموعه‌اي از كامپيوترهاي مستقل است كه مي‌توانند با يكديگر ارتباط برقرار نموده و منابع خود را با هم به اشتراك گذارند. براي اين كار كامپيوترها به سخت‌افزار و نرم‌افزار خاص شبكه نياز دارند. سخت‌افزار مورد نياز عبارت از مجموعه‌اي‌ است كه كامپيوترها را به‌صورت فيزيكي به هم متصل مي‌كنند. نرم‌افزار مورد نياز چيزي است كه به ما امكان مي‌دهد تا سخت‌افزار را براي برقراري ارتباط و تبادل اطلاعات به‌كار گيريم. نرم‌افزارهاي مورد بحث، براي برقراري ارتباط انواع مختلف كامپيوترها با انواع سخت‌افزارهاي ارتباطي بايد از مجموعه قراردادهاي استاندارد شده‌اي پيروي كنند. ضمناً شبكه‌ها با ابزارها و شيوه‌هاي مختلف مي‌توانند به هم متصل شده و شبكه‌اي از شبكه‌‌ها پديد آورند.

بسته داده و راهگزيني بسته‌اي:
    يك بسته داده به مجموعه واحدي از اطلاعات كه قابليت ارسال برروي شبكه را  داشته باشد اطلاق مي‌گردد.اطلاعات اوليه قبل از ارسال برروي شبكه به بسته‌هاي كوچكتر تقسيم مي‌شوند. اين اطلاعات اوليه مي‌توانند يك فايل، يك پيام پستي، يك تصوير و نظاير آن باشد كه مي‌بايست بين دو كامپيوتر متصل به شبكه مبادله شوند. علاوه براطلاعات اصلي به ابتدا و انتهاي هر بسته، مقداري اطلاعات كنترلي نيز اضافه مي‌شود. اين اطلاعات كنترلي به‌عنوان مثال مي‌توانند نشاني گيرنده و فرستنده بسته اطلاعات در شبكه باشند.
    شبكه‌هاي ارتباطي كه براي انتقال اطلاعات بين اجزاي خود، از بسته‌هاي داده استفاده مي‌كنند؛ شبكه‌هاي راهگزيني بسته‌اي ناميده مي‌شوند.در اين شبكه‌ها علاوه بر ماشينهاي اصلي ارسال كننده و دريافت كننده اطلاعات، ماشينهاي ديگري نيز وجود دارند كه وظيفه آنها رساندن بسته‌ها از مبدأ به مقصد مي‌باشد و اصطلاحاً مسيرياب ناميده مي‌شوند. مسيريابها از اطلاعات كنترلي موجود در ابتداي هر بسته استفاده نموده و براساس جدول مسيريابي خود بهترين سيستم را براي رساندن بسته‌ها به مقصد پيدا مي‌كنند. نكته قابل توجه در شبكه‌هاي مبتني بر راهگزيني بسته‌اي اين است كه در بسياري از موارد بسته‌هاي اطلاعاتي مرتبط با هم كه از يك مبدأ به يك مقصد استفاده مي‌شوند؛ مسيرهاي متفاوتي را در شبكه طي مي‌كنند. به‌ اين ترتيب در اين نوع شبكه‌ها خطوط ارتباطي و مسيريابها به‌صورت مشترك و در يك زمان، براي برقراري ارتباط بين چند نقطه مورد استفاده قرار مي‌گيرند و در صورت بروز اشكال يا از كار افتادن برخي مسيرها و مسيريابها در اكثر موارد هنوز امكان تبادل اطلاعات بين نقاط مختلف متصل به شبكه موجود مي‌باشد.
پروتكلهاي ارتباطي و مجموعه پروتكلهاي  TCP/IP  
    در حوزه شبكه‌هاي كامپيوتري پروتكل يا قرارداد عبارت از مجموعه‌اي از قوانين و ضوابط استاندارد شده مي‌باشد كه چگونگي برقراري ارتباط و تبادل اطلاعات بين كامپيونرهاي متصل به شبكه را تعيين مي‌كند.
    وقتي كامپيوترها با هم ارتباط برقرار مي‌كنند؛ آنها در حقيقت مجموعه‌اي از پيامها را با هم مبادله مي‌نمايند. كامپيوترها بايد در مورد قالب و مفهوم هر پيام با هم توافق داشته باشند تا بتوانند پيامي مناسب را ارسال نموده و پاسخ‌هاي مناسب را بازگردانند. يك پروتكل ارتباطي مشخص مي‌كند كه اولاً قالب و شكل پيامها چگونه بايد باشد و ثانياً مبادله پيام بين دو كامپيوتر با چه شيوه و طي چه مراحلي بايد انجام پذيرد. پروتكل‌ها در لايه‌هاي مختلف شبكه‌هاي كامپيوتري به كار گرفته مي‌شوند و هريك قوانين و تعاريف خاص خود را دارند.
    شبكه اينترنت براساس مجموعه‌ پروتكل‌هاي خانواده TCP/IP كار مي‌كند. از بين پروتكل‌هاي مختلف اين خانواده به FTP براي انتقال فايل، Telnet براي ارتباط پايانه‌اي راه دور، SMTP براي تبادل پيام‌هاي پست الكترونيك و PPP براي تبادل اطلاعات بين دو نقطه مجاور اشاره نمود.
    TCP/IP از دو بخش اصلس تشكيل مي‌‌گردد. بخش اول مجموعه پروتكل‌هاي بين شبكه‌اي (IP) است كه وظيفه عمده آن افزودن اطلاعات كنترلي مورد نياز براي رساندن بسته‌هاي داده به مقصد و در نهايت رساندن بسته‌هاي IP از مبدأ به مقصد مي‌باشد. بخش ديگر مجموعة پروتكل‌هاي كنترل انتقال (TCP) مي‌باشد كه وظيفه‌ آن تقسيم اطلاعات اوليه به بسته‌هاي كوچكتر(قابل انتقال توسط شبكه) در مبدأ و چسباندن آنها به هم در مقصد و نيز منترل ورود بسته‌ها براساس ترتيب ارسال از مبدأ مي‌باشد.
    براي درك بهتر نحوة كار پروتكل TCP/IP و نيز شبكه‌هاي راهگزيني بسته‌اي توجه به مثال زير مي‌تواند سودمند باشد. فرض كنيد مي‌خواهيد خانة چوبي خود را از نقطه‌اي از كشور به نقطه‌اي ديگر منتقل كنيد. يكي از مناسب‌ترين راهها اين است كه ابتدا در مبدأ، خانه را به قطعات كوچك تقسيم نموده و بسته‌بندي كنيد و روي هر بسته شمارة ترتيب هر قطعه را بنويسيد. سپس از يك شركت حمل و نقل بخواهيد تا بسته‌ها را براي شما به مقصد مورد نظر برساند. شركت حمل و نقل نيز براي اين كار از تعدادي كاميون استفاده مي‌كند. نشاني مقصد هر بسته را تعييين نموده و هريك يا جند بسته را داخل يك كاميون قرار مي‌دهد. كاميونها نيز با توجه به شرايط مختلف هركدام بهترين راه را براي رسيدن به مقصد استفاده مي‌كنند(ممكن است هركدام از  مسيرهاي متفاوتي استفاده نمايند.) به‌هرحال تمام قطعات در مقصد مجدداً به تحويل مي‌گردد. شما ابتدا ضمن كنترل سالم بودن قطعات براساس شماره ترتيبشان آنها را به هم وصل مي‌كنيد و به اين ترتيب خانة مورد نظر شما در محل جديد آماده مي‌گردد. در اين مثال شما نقشي مشابه TCP و شركت حمل و نقل و كاميونهايش نقش IP را ايفا نموده‌ايد
مدل سرويس‌گر/مشتري(سرويس‌گير)
    پردازش مبتني بر سرويس‌‌گر/مشتري(سرويس‌گير) در حقيقت يك مدل علمي را براي شبكه‌سازي كامپيوترها معرفي مي‌كند. اين مدل روش كارآمدي را براي فراهم كردن اطلاعات و سرويس‌ها براي مجموعه‌اي از كاربران شبكه ارائه مي‌دهد. در اين مدت يك ارتباط شبكه‌اي تنها وقتي برقرار مي‌شود كه كاربر بخواهد به اطلاعات يا بطور كلي منابع موجود روي يكي ديگر از كامپيوترعاي موجود در شبكه دسترسي پيدا كند. اين عدم نياز به برقراري ارتباط دائمي در عمل بازده يا گذردهي شبكه را به ميزان قابل ملاحظه‌اي افزايش مي‌دهد. به‌علاوه سرويس‌دهنده مي‌‌تواند به تعداد بيشتري سرويس‌گيرنده پاسخ دهد.
    در اين مدل پردازشها بين سرويس‌دهنده و سرويس‌گيرنده تقسيم شده و ارتباط براساس دنباله‌اي از درخواستها و پاسخها صورت مي‌گيرد. به اين ترتيب كه سرويس‌گيرنده، سرويس يا اطلاعات مورد نياز را از سرويس‌دهنده درخواست مي‌كند و سرويس‌دهنده در اولين فرصت با ارسال نتايج تقاضا به سرويس‌گيرنده به او پاسخ مي‌دهد. در اين مدل كامپيوتر سرويس‌دهنده برنامه سرويس‌گر و سرويس‌گير(مشتري) برنامة سرويس‌گيرندة سرويس مورد نظر را اجرا مي‌نمايند. اكثر پردازش‌ها و سرويس‌ها در اينترنت مبتني بر مدل سرويس‌گر/مشتري (سرويس‌گير) مي‌باشند كه از آن جمله مي‌توان به سرويس‌هاي FTP, E-mail ,Web اشاره كرد.
مودم:
    مودم ابزاري است كه به كامپيوترها امكان مي‌دهد تا از طريق خطوط تلفني (وياساير انواع ارتباط از راه دور) با يكديگر به مبادله اطلاعات بپردازند. مودم همان‌گونه كه از نام آن پيداست داراي دو وظيفه اصلي مي‌باشد. نخست دريافت اطلاعات ديجيتالي از كامپيوتر محلي تبديل آنها به فرم قابل ارسال برروي خطوط راه دور و در نهايت ارسال آنها، دوم دريافت اطلاعات ارسال شده توسط مودم راه دور و تبديل آنها به فرم اطلاعات ديجيتالي و ارسال آنها به كامپيوتر محلي. در برخي موارد مودم‌ها وظايف ديگري مانند انجام عمليات شماره‌گيري و برقراري ارتباط، آشكارسازي و اصلاح خطاي ناشي از انتقال اطلاعات روي خطوط راه دور و … انجام مي‌دهند. همچنين مودم‌ها داراي مشخصات و پارامترهاي متعددي مي‌باشند كه برخي از آنها عبارتند از:
    -پروتكل‌هاي ارتباطي مورد پشتيباني و سرعت ارسال اطلاعات (Baud Rate) كه برحسب بيت در ثانيه بيان مي‌گردند. امروزه مودم‌ها با سرعتهاي متفاوتي در بازار يافت مي‌شوند كه از 9600 بيت در ثانيه تا 56000 بيت در ثانيه در تغيير مي‌باشند.
    -مودم‌ها به‌صورت دستگاه مجزاي خارج كامپيوتر (External) و يا برد سخت‌افزاري قابل نصب در داخل كامپيوتر (Internal) مي‌توانند وجود داشته باشند.
    -مودم‌ها ممكن است از يكي از انواع ارتباط با استفاده از خطوط شماره‌گيري و يا خطوط استيجاري و يا هر دو آنها پشتيباني نمايند.
اينترنت شبكه‌اي از شبكه‌ها:
    براي شناساندن اينترنت تعاريف مختلفي ارائه گرديده است ولي شايد هيچ‌يك از اين تعاريف نتواند تصوير كاملي از اينترنت به دست دهد. اينترنت در معناي عمومي‌اش (Internetwork) به معني مجموعه‌اي از شبكه‌هاست كه اولاً به‌صورت فيزيكي به هم متصل‌اند. ثانياً مي‌توانند با يكديگر ارتباط برقرار كرده و منابع اطلاعاتي را با هم به اشتراك بگذلرند و ثالثاً قادرند در كنار يكديگر به‌صورت يك شبكه واحد عمل نمايند. براي اينكه چنين شبكه‌اي بتواند كار كند شبكه‌ها و كامپيوترهاي موجود در اينترنت بايد به يكي از دو طريق زير عمل كنند:
    -همگي از يك زبان يكسان براي برقراري ارتباط با يكديگر استفاده كنند.
    -مترجم و مفسر مناسب را براي درك زبان يكديگر بكار گيرند.
زبان مورد اشاره در حقيقت يك مجموعه نرم‌افزاري است كه كامپيوترهاي متصل به شبكه‌هاي مستقل را قادر به تبادل اطلاعات با يكديگر مي‌سازد. اطلاق اينترنت به شبكه اطلاعاتي جهاني امروز نيز به همين خاطر است. كامپيوترهاي نزديك به هم كه غالباً تحت مديريت واحدي هستند بعه هم متصل مي‌شوند و شبكه‌هاي كوچك محلي را به وجود مي‌آورند. شبكه‌هاي كوچك محلي به يكديگر مرتبط شده و شبكه‌هاي بزرگ منطقه‌اي را ايجاد مي‌كنند. شبكه‌هاي بزرگ منطقه‌اي نيز با اتصال به يكديگر شبكه گسترده جهاني اينترنت را پديد مي‌آورند.
    قسمت عمده اين شبكه از پروتكل‌هاي خانواده TCP/IP استفاده مي‌كنند (زبان
يكسان) و برخي نيز با استفاده از دروازه‌هاي ارتباطي به شبكه‌هاي مبتني بر TCP/IP متصل مي‌شوند. (استفاده از مترجم) اينترنت امروزه تقريباً تمام كره زمين را پوشش مي‌دهد و انواع شبكه‌هاي كوچك و بزرگ، محلي و منطقه‌اي را در برمي‌گيرد و تمام خدمات و سرويس‌هاي موجود اين شبكه‌ها را بصورت يكپارچه به كاربران خود ارائه مي‌كنند.
    اينترنت براي كاربران خود امكان دسترسي به انواع اطلاعات مورد نياز بصورت متن، صوت، تصوير، نرم‌افزارها و … را فراهم مي‌كند. ضمن اسنكه كاربران با استفاده از اينترنت مي‌توانند با يكديگر نيز ارتباط برقرار كنند. اين تسهيلات با استفاده از مجموعه‌اي از سرويس‌ها و ابزارهاي متنوع ارتباطي و مبادله كنندة اطلاعات صورت مي‌گيرد. پست الكترونيك، انتقال فايل، پايانه راه دور، تور جهان‌گستر و … تنها گوشه‌اي از اين سرويس‌ها و امكانات مي‌باشند.
نامها و آدرس‌ها  در اينترنت:
    گفتيم كه اينترنت انسانها، منابع اطلاعاتي و كامپيوترهاي پراكنده در سرتاسر جهان را به هم مرتبط مي‌سازد. بنابراين در اين محيط نيز مانند هر سيستم ارتباطي امروزي ديگر، بايد روشي سيستماتيك براي شناسايي اعضاء ايجاد گردد. در اينترنت علاوه بر كامپيوترها، افراد و منابع اطلاعاتي نيز داراي اسم و نشاني مي‌باشند.


آدرس  IP:
    هر كامپيوتر كه مستقيماً به اينترنت وصل است بايد حداقل داراي يك آدرس IP باشد. اين آدرس كه در حقيقت يك شماره يكتا در حوزه اينترنت مي‌باشد؛ از 4 شماره (بين 0 تا 255) تشكيل مي‌شود كه با نقطه از هم جدا مي‌گردند. شماره‌ها به ترتيب از چپ به راست خوانده مي‌شوند. به‌عنوان مثال 203.35.7.169 نمونه‌اي از آدرس‌هاي IP مي‌باشد. يك آدرس IP از دو بخش تشكيل مي‌شود كه عبلرتند از: شناسه شبكه و شناسه ميزبان (كامپيوتر)
    شناسه شبكه معرف شبكه‌اي است كه كامپيوتر مورد نظر در آن قرار دارد و به آن متصل است.






انجام پایان نامه

انجام پایان نامه کامپیوتر، انجام پایان نامه ارشد کامپیوتر، انجام پایان نامه، پایان نامه

برای دیدن ادامه مطلب از لینک زیر استفاده نمایید

 

 دانلود مقاله | انجام پایان نامه

سفارش پایان نامه