انجام پایان نامه

درخواست همکاری انجام پایان نامه  بانک مقالات رایگان انجام پایان نامه

سفارش پایان نامه

|

انجام پایان نامه ارشد

 پایان نامه 

پایان نامه‏ کامپیوتر

انجام پایان نامه‏ ارشد کامپیوتر

پيشگفتار
هنگام راه اندازي كامپيوتر پس از اينكه فايلهاي سيستم (io.sys,msdos.sys) در داخل حافظة اصلي قرار گرفتند ، Dos در فهرست اصلي ( ريشه) ديسك راه انداز به دنبال فايل Config.sys مي گردد و در صورت پيدا كردن ، آن را اجرا مي كند .
Config.sys يك فايل متني است و آن را مي توان همانند فايل Autoexec.bat توسط دستور COPY CON يا ويرايشگر متني ديگري همچون EDIT نوشت . اين فايل برخلاف فايل Autoexec.bat پس از راه اندازي كامپيوتر ، قابل اجرا نيست و براي اجراي آن بايد حتماً كامپيوتر را راه اندازي مجدد كرد تادر هنگام راه اندازي ، فايل فوق به اجرا درآيد .
پس از اجراي فايل Config.sys ( در صورت وجود ) فايل command.com اجرا شود . ( در داخل حافظه اصلي قرار مي گيرد ) و بعد از آن فايل Autoexec.bat ( در صورت وجود ) به اجرا درخواهد آمد .
فرمانهاي قرار داده شده درفايل Config.sys در پيكربندي سيستم (System Configuation)  به Dos كمك مي كند . بيشتر اين فرمانها ، در رابطه با به كارگيري و مديريت سخت افزار ، بخصوص حافظه ها است . اين فرمانها ، منحصر به Config.sys هستند و از آنها نمي توان درجاي ديگر استفاده كرد در ضمن فرمانهاي
معمولي DIR.COPY و… را نمي توان در اين فايل بكار برد .
دستورات موجود در فايل Config.sys مانند فايل Autoexec.bat به صورت خط به خط به اجرا در مي آيند و درهنگام اجرا ، بر روي صفحة نمايش ظاهر نمي شوند .  
به علت اينكه فايل Config.sys قبل از فايل Autoexec.bat راه اندازي مي شود و در آن نمي توان از دستور PATH استفاده كرد ( زيرا تنها دستورات بخصوصي مي توانند در اين فايل اجرا شوند ). بايد آدرس فايلهايي را كه فرا خوانده مي شوند قبل از نام فايل وارد كرد تا كامپيوتر بتواند براي اجرا كردن ، به آنها دسترسي پيدا كند ؛ و يا اينكه تمامي فايلهايي را كه در Config.sys فراخواني مي وشند ، در فهرست اصلي ديسك راه انداز ذخيره شده باشند . در اكثر موارد ، روش اول مناسبتر است .
اجزاي سخت افزار استاندارد مثل صفحه كليد ، صفحه نمايش و ديسك گردان همواره براي سيستم ، تعريف شده هستند و نيازي به تعريف آنها در فايل Config.sys نيست ، ولي ساير اجزاي جانبي مانند Mouse ، ديسكهاي مجازي ، حافظة اضافي و … حتماً توسط فايلهاي خاصي به سيستم معرفي مي شوند ،اين فايلها معمولاً به همراه خود وسيله ، موجود و يا جزء فايلهاي DOS هستند .
توسط دستور DEVICE مي توان برنامه هاي تعريف كنندة يك وسيلة جانبي را در داخل حافظه بارگذاري كرد .
شكل كلي دستور DEVICE به صورت زير است :
DEVICE= [drive:][path]filename[parameters][switches]
در اين دستور filename اسم فايلي است كه براي راه اندازي وسيلة جانبي بايد اجرا شود . اين نوع فايلها معمولاً داراي پسوندsys هستند . path وdrive آدرس فهرست و نام ديسك گرداني است كه فايل مربوطه در آنجا قرار دارد .

1ـ8ـ مديريت حافظه
حافظه جزئي از كامپيوتر است كه برنامه ها براي اجرا بايد داخل آن قرار گيرند . حافظه از يك سري تراشه (Chip ياIC ) كه بر روي بردي نصب شده اند تشكيل شده ، و برخلاف ديسك گردانها فاقد قطعات مكانيكي و متحرك است .
كامپيوترها به طور معمول داراي يك مگابايت حافظه هستند كه به دو قسمت 640 كيلو بايتي به نام حافظة متعارف (Conventional Memory) و 384 كيلو بايتي به نام حافظة فوقاني (Upper Memory) تقسيم ميشود . نقشة يك مگابايت حافظة اول موجود در كامپيوتر ، در شكل 1ـ8 نشان داده شده است .

DOS برنامه هاي كاربردي را درحافظة متعارف به اجرا درمي آورد و حافظة فوقاني براي استفادة DOS جهت دستيابي به ابزارهاي سخت افزاري مانند كنترل كننده هاي صفحه تصوير كنار گذاشته شده است .
تعدادي از برنامه ها ، برنامه هاي ماندگار درحافظه (Memory Resident) هستند .اكثر اين برنامه ها از موقعي كه اجرا مي شوند تا لحظه اي كه كامپيوتر روشن است درداخل حافظه قرار دارند و مي توان تعدادي از آنها را همزمان درحافظه قرار داد تا از امكاناتي كه هر يك ايجاد مي كنند ، استفاده كرد . از طرفي وجود اين برنامه ها در حافظه ، از فضاي قابل دسترس حافظه مي كاهد و امكان اجراي برنامه هاي بزرگ ( برنامه هايي كه اندازة آنها بيشتر از فضاي خالي باقيمانده در حافظه است) را از كاربر مي گيرد .      
در صورتي كه بخواهيم با كم كردن برنامه هاي ماندگار درحافظه ، فضاي كافي را براي اجراي برنامه هاي بزرگ ايجاد كنيم ،ديگر نمي توانيم ازامكانات برنامه هاي ماندگار در حافظه استفاده كنيم . بنابراين ملاحظه مي شود كه فضاي 640 كيلو بايتي نمي تواند جوابگوي نيازهاي كاربران باشد .

2ـ8ـ حافظة توسعه يافته
حافظة بيشتر از يك مگابايت را حافظة توسعه يافته (Extended Memory) مي نامند .
ريز پردازندة 286 علاوه بر سرعت پردازش بيشتري كه نسبت به پردازنده هاي 8086 دارد ،مي تواند 16 مگابايت حافظه را مستقيماً مورد استفاده قرار دهد . ريز پردازنده هاي 386 و بالاتر امكان دستيابي به چند گيگابايت حافظه را فراهم ساخته اند . البته DOS در اين زمينه مشكلي دارد و آن اين است كه هنوز هم براي اجراي برنامه ها ،محدود به همان فضاي 640 كيلو بايتي حافظة متعارف است ؛ گرچه موارد استثنايي وجود دارد كه به شرح آن خواهيم پرداخت .
شركت IBM و Microsoft يك سيستم عامل جديد به نام OS/2 طراحي كرده است كه از كل حافظة توسعه يافته بهره مي برد . هر چند كاربرد OS/2 در حال گسترش است ولي بيشتر كاربران ترجيح مي دهند كه با سيستم عامل قبلي (DOS) كار كنند .
DOS مي تواند به حافظه توسعه يافته به عنوان يك ابزار جداگانه بنگرد و با استفاده از مديريت حافظه توسعه يافته ، به آن دسترسي پيدا كند . دستور زير ، فايل Himem.sys كه يك برنامة ماندگار در حافظه است ، جهت مديريت حافظة توسعه يافته ، در داخل حافظه قرار ميدهد .
DEVICE=[drive:][path]HIMEM.SYS
HIMEM. SYS يك راه انداز ابزار است كه امكان دستيابي به حافظة توسعه يافته را فراهم مي كند و حافظة توسعه يافته را تحت مديريت و كنترل خود در مي آورد و مانع از آن مي شود كه برنامه ها بتوانند به طور همزمان از يك قسمت از حافظة توسعه يافته استفاده كنند . بايد دقت كرد كه فرمانDEVICE مربوط به HIMEM كه در فايل Config.sys قرار داده مي شود ، قبل از فرمانهاي ديگري كه با حافظة توسعه يافته در ارتباط هستند ، قرار گيرد . چنانچه فايل HIMEM.SYS در فهرست DOS در ديسك گردان C باشد بايد در اولين خط از فايل Config.sys عبارت زير را نوشت .
DEVICE= C:\DOS\HIMEM.SYS
فايل HIMEM.SYS يك برنامة ماندگار در حافظه است و با فرمان فوق ، اين برنامه در حافظه قرار خواهد گرفت وبخشي از حافظة متعارف را اشغال خواهد كرد .








انجام پایان نامه

انجام پایان نامه کامپیوتر، انجام پایان نامه ارشد کامپیوتر، انجام پایان نامه، پایان نامه

برای دیدن ادامه مطلب از لینک زیر استفاده نمایید

  دانلود مقاله | انجام پایان نامه

سفارش پایان نامه

نقشه