انجام پایان نامه

درخواست همکاری انجام پایان نامه  بانک مقالات رایگان انجام پایان نامه

سفارش پایان نامه

|

انجام پایان نامه ارشد

 پایان نامه 

پایان نامه‏ کامپیوتر

انجام پایان نامه‏ ارشد کامپیوتر

انواع مختلفي از داده ها در ASP
Integer
يك عدد صحيح مي باشد.
دو نوع داده با Integer  وابستگي دارند . byte, long  .
 long مي تواند اعداد بزرگتر از محدوده integer را در خود ذخيره نمايد. يك byte كوچكتر مي باشد.
اعداد  اعشاري يا Floating-point numbers
اعداد اعشاري اعداد  decimal مي باشند . توجه به اين نكته مهم مي باشد كه اعداد مميز شناور و اغلب گرد شده يا بريده مي شوند تا به اندازه فضايي شوند كه به آنها اختصاص داده شده است .
نوع داده اي single , double به اعداد مميز شناور ، اختصاص داده شده اند فرق بين اين دو دقت اعدادي كه در خود ذخيره مي كنند مي باشند در نوع دادة double دو برابر single حافظه لازم داريد اما بديهي است كه محدودة اعداد بزرگتر را مي تواند در خود نگهداري كند و همچنين دقت بيشتري نسبت به   single دارد.

رشته String
يك رشته مي تواند زنجيره اي از حروف ، اعداد، و نشانه ها را در داخل خود نگهداري كند.
اطلاعات Data
يك ويژگي مفيد Vbscript كه در ديگر زبانهاي برنامه نويسي وجود ندارد مديريت اطلاعات مي باشد . اگر چه مي توان داده ها را به صورت رشته ها يا اعداد نمايش داد ولي استفاده از اين متغير داده اي مي تواند زمان يا تاريخ و اطلاعات متنوع توابع تاريخ Vbscript و عملگرهايي كه فرمت و اطلاعات مربوط به تاريخ را چاپ مي نمايند را نگهداري كنند.
Boolean
يك متغير boolean مقادير درست يا غلط را در خود نگهداري مي كند.
نوع داده Currency
يك عدد دقيق كه تنها براي ذخيره مقادير پولي به خوبي كار خواهد كرد اما Vbscript  يك نوع داده مخصوص براي پول مهيا مي كند كه با چندين تابع ويژه Vbscript كار مي كند
Object
اين قسمت به اشياء مخصوص اشاره دارد در كاركردن با عملگرهاي مربوطه به پايگاه هاي داده استفاده مي شود.
Variant Variables
در بيشتر زبانهاي برنامه نويسي تفاوتي بايد بين متغيرهاي داده هاي مختلف وجود داشته باشد. يك متغير كه براي نگهداري رشته ها استفاده مي شود بعداً براي نگهداري يك عدد نمي تواند مورد استفاده قرار بگيرد البته اين موضوع در زبان Vbscript صادق نمي باشد. Vbscript از Variant Variables هايي استفاده مي كند كه متغيرهايي هستند كه شامل مقاديري از هر نوع مي تواند  باشد.
مقدار دادن به يك متغير
در تعدادي از زبانهاي برنامه نويسي قبل از اينكه شما از متغيرها استفاده كنيد بايد به سيستم اعلام نماييد كه از چه نوعي از داده مي خواهيد در داخل متغير استفاده كنيد و چه كاري با آن متغير مي‌خواهيد انجام دهيد. براي مثال در زبان برنامه نويسي c++  شما بايد بگوييد كه
 int my_variable;
my_variable = 2;
Vbscript همه چيز را كمي ساده تر مي كند در Vbscript لازم نيست كه نوع متغير را يعني char, real, integer  يا  هر نوع متغيري را كه ايجاد مي‌كنيد تعيين نماييد. در Vbscript همه متغيرها به وسيله كلمة كليدي dim تعريف مي‌گردند اين بدين خاطر است كه در Vbscript از variant variables ها استفاده مي‌گردد . بنابراين جمله‌ي معادل براي آن چيزي كه در c++ توصيف شد عبارت زير است:  
Dim my_variable
در اينجا در اولين خط my_variable   به عنوان متغير توصيف گشته است بدون اينكه  my_variable  را به عنوان يك متغير از نوع integer  تعيين نماييم.
حتي در خط اول ابداً لزومي ندارد‍، در Vbscript استفاده از خط دوم بدون اينكه اشاره‌اي بهmy_variable  شود به سادگي قابل قبول مي‌باشد به اين كار implicit declaration     مي گويند.
از dashes, perrids, Spaces  استفاده نكنيد . استفاده از هر كدام از موارد ذكر شده در نام متغيرتان يك پيغام خطا را ايجاد مي‌كنند در عوض اگر شما مي‌خواهيد چيزي را گسترش دهيد سعي كنيد از علامت (_)  استفاده نماييد براي مثال my_first_variable  يك نام متغير است در صورتي كه my first variable چنين نمي باشد.
نامهاي متغيرها بايد با يك حرف شروع شوند Underscore و اعداد مي توانند در داخل نامهاي متغيرتان تعريف گردند اما نه به عنوان كاراكتر اول.
•    نام متغيرها نبايد طولاني تر از 255 كاراكتر باشد.
•    از كلمات كليدي به عنوان متغيرها استفاده نكنيد.
•    از نام متغيرها دوباره استفاده ننماييد شما مي توانيد از نام متغيرها دوباره استفاده نماييد فقط آگاه باشيد كه شما نمي توانيد از همان نام براي دو متغير مختلف استفاده نماييد.
•    همان طوري كه پيش از اين ذكر گرديد Vbscript  از variant variable ها استفاده مي‌نمايد كه با وجود آنها شما ديگر نيازي براي ساختن يك متغير مخصوص براي يك نوع داده را نداريد. آنها كدهاي شما را براي خواندن ديگران ساده‌تر مي‌نمايند اما بهتر از آن اينكه آنها چيزهايي را براي شما كه مي‌خواهيد بنويسيد راحتتر مي‌نمايند.
•    استفاده از نامهاي توصيفي بيشتر برنامه نويسان سعي مي‌كنند كه به وسيله استفاده از يك حرف براي نام متغيرها كمتر تايپ نمايند . تصور نماييد كه شما در خال خواندن 100 خط از كدها مي باشيد و به يك خطي مثل x=5  برخورد مي‌نماييد اين عبارت به چه معني مي‌باشد؟ حرف x  چيست ؟ آيا يك متغير از نوع رشته اي مي‌باشد كه مي‌خواهيد اسم كاربر را در خود نگاه دارد كه در آن صورت نامي مانند strUserName  را بايد به كار ببريد اگر آن يك رشته را نگاه مي‌دارد كه حقوق اشخاص مي باشد بايد آن را syssalary بناميم .
•    تمام متغيرها را در ابتداي برنامه تعريف نماييد اگر حتي بعد از استفاده از نامهاي مناسب شما در به يادآوري نام يك متغير به خصوص دچار مشكل شديد بهتر است بدانيد كه كجا مي‌توانيد آن متغير را پيدا كنيد بيشتر زبانها از اين واقعيت استفاده مي‌نمايند.
ثابتها Constants
يك ثابت متغيري مي‌باشد كه شما به آن يك نام داده‌ايد و يك data  را در آن ذخيره كرده‌ايد . برعكس متغيرها ،ثابتها وقتي كه آنها را تعريف مي‌كنيد ، يك مقدار مي‌گيرند و آن مقدار ديگر تغيير داده نمي شود. Vbscript  چندين ثابت پيش ساخته براي خود دارد.
آرايه ها
يك نوع ديگر از داده ها وجود دارند كه شما هنوز به آنها برخورد نكرده‌ايد يك متغير آرايه‌اي ، مجموعه‌اي از متغيرها مي باشند با داشتن يك نام ، اما به وسيله يك انديس تشخيص داده مي‌شوند. آرايه ها براي گروهي از داده ها كه از يك نوع مي‌باشند استفاده مي شوند.
چگونه نوع متغيرها را مشخص مي‌كنيد ؟
دو تابع در هنگام data type  كه در داخل متغيرها ذخيره مي‌گردند سودمند مي‌باشند اولين آنها vartype  مي‌باشد كه به صورت زير مورد استفاده قرار مي گيرد.
Vartype (variable-name)
تابع vartype يك كد عددي را بر مي گرداند كه مطابقت داشتن با نوع داده را مشخص            مي كند .
تابع دوم كه قشنگتر از اولي است تابعي به نام typename  مي باشد . typename  يك رشته را بر مي‌گرداند كه نام نوع داده‌اي است كه به عنوان يك كد استفاده مي‌شود و مانند تابع vartype  استفاده مي‌گردد مقادير برگشتي از تابع typename  و منظور آنها در جدول 1 ليست شده است.

Value        Constant        Datatype
0            Vbempty        Empty
1            Vbnull        Null
2            Vbinteger        Integer
3            Vblong        Long
4            Vbsingle        Single
5            Vbdouble        Double
6            Vbcurrency        Currency
7            Vbdate        Date
8            Vbstring        String
9            Vberror        Error
10            Vbboolean        Boolean
11            Vbvariant        Variant
12            Vbdataobject    Object
13            Vbdecimal        Decimal
14            Vbbyte        Byte
جدول 1




















Abstraction data type

داده مجرد
نوع داده مجرد(ADT)  يك نوع داده انتزاعي است، جايي كه فرم هاي داخلي پشت مجموعه اي از توابع پنهان شده اند. مقدار اين نوع فقط توسط فراخواني توابع ايجاد و ويرايش مي گردد. اين نوع به ما اجازه مي دهد كه انواع تغيير يافته را  بدون نياز به تغييرات خارجي  ماژول پياده سازي كنيم.
اشياء و ADT ها هر دو فرم هايي از داده هاي انتزاعي هستند اما اشياء داده مجرد نيستند. اشياء متدهاي رويه اي انتزاعي را استفاده مي‌كنند نه نوع انتزاعي. كه مثال قديمي از داده مجرد، پشته مي باشد ،توابعي كه يك پشته خالي را براي PUSH كردن مقادير روي پشته و POP كردن مقادير از آن ايجاد مي‌كنند.
دستور زبان انتزاعي
يك نمايش از داده (عموماً يك پيام در طول يك لينك ارتباطي يا يك برنامه كامپايل شده) كه مستقل از ساختمان ماشين و كد كردن و همچنين نمايش فيزيكي داده ها   مي باشند. يك نمايش داخلي از يك برنامه كامپايل شده به اجزاي ساده تري مانند دستورات، عبارات و شناسه ها توسط دستور زبان انتزاعي تقسيم مي شود. كه اين از دستور مبدأ كامپايل شده مستقل است.
يك PARS TREE شبيه به يك درخت Abstraction Syntax مي باشد با اين تفاوت كه شامل خصيصه هايي چون پرانتزها نيز مي باشد كه بصورت نحوي مهم  مي باشند.


Sequence Control

انواع كنترل
سه نوع اصلي از ساختارهاي كنترلي در برنامه نويسي مورد استفاده قرار مي گيرند. آنها اجازه كنترل كردن را به ما مي‌دهند تا دستورات را هر چند بار كه مي‌خواهيم اجرا كنيم.
استفاده‌ي بجا از اين ساختارهاي كنترلي براي يك برنامه نويس به عنوان يك مهارت محسوب مي گردد خوشبختانه منطق پشت اين ساختارها بسيار واضح مي باشد.
1 ـ منطق شرطي
2 ـ منطق حلقه ها
3 ـ منطق انشعابي يا Branching logic
IF –Then statement  
جمله if … then يكي از معمولترين ساختارهاي كنترلي مي باشد. شكا دستوري آن بصورت
if condition Then
     code block        
End if
If … then ….. else statement
گاهي اوقات مفيد است كه يك قطعه از كد فقط وقتي اجرا گردد كه شرط ما غلط است . شما مي‌توانيد با اضافه كردن يك عبارت else به ساختار  if … then  اين كار را انجام دهيد.
If condition then
    Code block 1
Else
    Code block 2
End if
ElseIf statement
عبارت elseIf  ساختارهاي if  هاي تو در تو را ساده‌تر مي‌سازد براي مثال به عبارت if  در مثال زير توجه نماييد :
if condition then
    code block 1
else
    if condition2 then
        code block 2
can be changed to this:
if condition 1 then
    code block 1
 ElseIf condition 2 then
        Code block 2 …
تابع ElseIf  به عنوان يك تركيب از if و else مي باشد دو چيز را هنگامي كه از تابع else if  استفاده مي كنيد در نظر داشته باشيد.
تابه ElseIf  بعد از يك Else قرار نمي‌گيرد . شما مي‌توانيد از ElseIf به صورت تكراري استفاده نماييد. اما عبارت ElseIf  را بعد از Else نبايد استفاده كنيد .
ElseIf نيازي به end if  ندارد اما عبارت if  اصلي به endif  نياز دارد
كنترل هاي منطقي حلقوي
منطق حلقه يك بلوك از كدها را به صورت تكراري اجرا مي نمايد البته تا وقتي كه شرط معيني اتفاق بيفتد يا هنگامي كه شروط معيني درست باشند.
عبارات Do … loop
Do …. Loop  يكي از دو شكل را مي تواند داشته باشد شكل اول  do while … loop  يك بلوك از كد را تا هنگامي كه شرط معيني درست باشد اجرا مي‌كند. نوع دوم do until … loop  يك بلوك از كد را تا وقتي كه به يك شرط معين برسد اجرا مي‌كند.
Do while … loop
شكل عبارت do while … loop   به صورت زير مي‌باشد.
Do while condition
    Code block
Loop
كد بلوك تا زماني كه شرط درست است اجرا مي‌گردد اگر شرط نادرست باشد براي بار اول عبارت do  اجرا مي‌گردد اما حلقه هيچگاه اجرا نمي‌گردد.








انجام پایان نامه

انجام پایان نامه کامپیوتر، انجام پایان نامه ارشد کامپیوتر، انجام پایان نامه، پایان نامه

برای دیدن ادامه مطلب از لینک زیر استفاده نمایید

 دانلود مقاله | انجام پایان نامه

سفارش پایان نامه

نقشه