انجام پایان نامه

درخواست همکاری انجام پایان نامه  بانک مقالات رایگان انجام پایان نامه

سفارش پایان نامه

|

انجام پایان نامه ارشد

 پایان نامه 

پایان نامه‏ کامپیوتر

انجام پایان نامه‏ ارشد کامپیوتر

     تا كنون براي ذخيره داده ها، از متغيرهايي از نوع Byte ،Decimal ، Currency و غيره استفاده كرديم كه هر كدام يك سلول از حافظه را اشغال مي كردند. به عنوان مثال، دستورات زير را در نظر بگيريد:
Dim   Yes   As   Booleam
Dim   D   AS   Double
Dim   L   As   Long
Dim   Num   As   Integer
    اين دستورات متغير Yes را از نوع منطقي (Boolean  ) ، D را از نوع Double‌ ، L را از نوع Long و Num را از نوع صحيح  (Integer ) تعريف مي كنند.
     هر كدام از متغيرها به يك سلول از حافظه نياز دارند تا داده ها را ذخيره نمايند. اما هميشه تعريف اينگونه متغيرها جوابگوي نياز برنامه نويس نيست. به عنوان مثال فرض كنيد مي خواهيم 10 عدد صحيح را در حافظه نگهداري كنيم. يك روش اين است كه 10 متغير از نوع صحيح تعريف كنيم و هر مقدار را در يك متغير قرار دهيم. شايد اين روش براي 10 عدد مطلوب باشد ولي اگر بخواهيم 500 عدد صحيح را ذخيره كنيم، آيا تعريف 500 متغير در برنامه كار معقول و پسنديده اي است؟ در اينگونه موارد، بايد از متغيرهاي ديگري به نام متغيرهاي انديس دار يا آرايه استفاده كرد.
     در اين صورت، در اين مثال، براي 500 عدد فقط يك نام انتخاب مي كنيم و هر مقدار را يك عنصر مي ناميم و براي دستيابي به هر عنصر از انديس استفاده مي كنيم.
     به عنوان مثال، شكل 1 ، يك متغير انديس دار به نام a را نشان مي دهد كه شامل 10 عنصر صحيح است. همانطور كه مشاهده مي شود، عناصرمتغير انديس دار در محل‌هاي متوالي حافظه و تحت نظام خاصي ذخيره مي شوند. به كمك اين نظام، مي‌توان در هر يك از اين محل ها اطلاعاتي را قرار داد و به هر يك از عناصر آرايه دستيابي داشت. از اينجا به بعد متغيرهاي انديس دار را آرايه مي ناميم. نامگذاري متغيرهاي آرايه از قانون نامگذاري براي متغيرهاي معمولي تبعيت مي كند.

شكل 1 :
a:    12    10    13    5    17    7    16    25    100    12    متغيرانديس دار10 عنصري

تعريف آرايه در ويژوال بيسيك :
     اكنون پي برديم در بعضي از مسئله هاي برنامه نويسي به آرايه نياز است، تعريف آن در ويژوال بيسيك مي آموزيم.

  ] نوع آرايه1  As [ ( انديس پايان  ] To انديس شروع [ ) نام آرايه 1 Dim     (1 )
  ... ] ] نوع آرايه 2  As [  ( ] انديس پايان ] To  انديس شروع [ )  نام آرايه 2 و [
  ] نوع آرايه1  As [ (] انديس پايان To انديس شروع [ ) نام آرايه 1 Public     (2 )
... ] ] نوع آرايه 2  As [  ( ] انديس پايان To [ انديس شروع [ )  نام آرايه 2 و [
در اين تعاريف ، براي نامگذاري آرايه، از قانون نامگذاري متغيرها استفاده مي كنيم.
    Dim و Public كلمات كليدي در ويژوال بيسيك هستند. نوع انديس آرايه مي تواند عدد صحيح باشد. نوع اعشاري و كاراكتري نمي تواند به عنوان نوع انديس آرايه انتخاب شود ولي عناصر آن مي توانند هر نوعي باشند. چنانچه نوع آرايه ذكر نشود، ويژوال بيسيك نوع آن را عددي اعشاري با دقت معمولي در نظر مي گيرد.
دستورات زير را در نظر بگيريد:
Dim   A  (10)   As   Integer
Public   M  (5  To   10 )   As   Double
Dim   B   (100)
     در اين آرايهA  از نوع صحيح و آرايه هايM  و B از نوع اعشاري تعريف شده اند. آرايه A داراي 10 عنصر و آرايه M داراي 6 عنصر است. آرايه B داراي 100 عنصر است و نوع عناصر آن، اعشاري دقت معمولي است. شيوه ذخيره و بازيابي عناصر، آرايه هاي A و M  در شكل 2 آمده است. در اين شكل، اعدادي جلوي نام آرايه در داخل ( ) آمده اند، انديس آرايه نام دارند. انديس آرايه از تعريف نوع انديس مشخص مي شوند. مثلا انديس آرايه A از صفر تا 9 است كه مي توان با دستورoption Base انديس اين آرايه را از 1 تا 10 تعريف كرد. دستور option Base در ادامه توضيح داده مي شود. انديس آرايه M  از 5 تا 10 مي باشد.
حافظه مورد نياز :
     مقدار حافظه اي كه در اختيار آرايه قرار مي گيرد، به طول ارايه و نوع عناصر آن بستگي دارد، به عنوان مثال اگر آرايه اي از نوع صحيح به طول10 داشته باشيم 2 × 10 بايت حافظه به آن اختصاص مي يابد. ( چون نوع صحيح 2 بايت از حافظه را اشغال مي كند).

شكل 2- روش ذخيره و بازيابي عناصر آرايه
 A(0)  A(1)    A(2)  A(3)  A(4)   A(5)   A(6)  A(7)  A(8)   A(9)
                                        آرايه A  :

M(5)     M(6)   M(7)    M(8)    M(9)    M(10)                   
                        آرايه M  :


تعيين كمترين مقدار انديس آرايه :
     چنانچه انديس شروع آرايه ذكر نشود، ويژوال بيسيك بطور پيش فرض آن را صفر درنظر مي گيرد. با استفاده از دستورoption Base مي توان كمترين مقدار انديس را تعيين كرد. دستور option Base به صورت N  option Baseبه كار مي رود.
     N متغيري است كه كمترين مقدار انديس آرايه را تعيين مي كند و مي تواند 0 يا 1 باشد. پيش فرض سيستم براي حد پايين انديس آرايه ها عدد صفر مي باشد.
     دستور option Base  بايد قبل از دستور معرفي آرايه قرار گيرد. به عنوان مثال دستورات زير را در نظر بگيريد‌ :
option Base  1
Dim   A   (100)   As   String
در اين مثال آرايه A از نوع رشته اي مي باشد كه داراي 100 عنصر است و انديس عناصر از 1 تا 100 مي باشد.

 
معرفي چند تابع :
     در اين بخش چند تابع را معرفي مي كنيم تا بتوانيم اعمالي را بر روي آرايه ها انجام داده، اعمال ورودي – خروجي ساده اي را انجام دهيم.

تابع   L  Bound :
     اين تابع براي تعيين انديس اولين عنصر آرايه ( حد پايين ) استفاده مي شود و به صورت زير به كار مي رود :                                  (نام آرايه )       L  Bound  
     اين تابع براي تعيين انديس آخرين عنصر آرايه ( حد بالا ) استفاده مي شود و به صورت زير به كار مي رود :                                  (نام آرايه )       L  Bound     
دستورات زير را در نظر بگيريد :
Dim  X  (15)   As   Integer
For    I   =   L  Bound  (X) To   U bound (X)
                          X(i)  =  X(i)  +  1
  Next  I
اين دستورات مقادير تمام عناصر آرايه را با انديس هر عنصر جمع مي كند و در آن عنصر قرار مي دهد.

 
تابع Array  :
     اين تابع براي تعريف يك آرايه از نوع variant ( با نوع مختلف ) در زمان اجرا مورد استفاده قرار مي گيرد و به صورت زير به كار مي رود :
                                                       ( ليست عناصر آرايه )          Array  
     چنانچه در اين تابع تعداد عناصر بيش از يكي باشد با كاما جدا مي گردند.






انجام پایان نامه

انجام پایان نامه کامپیوتر، انجام پایان نامه ارشد کامپیوتر، انجام پایان نامه، پایان نامه

برای دیدن ادامه مطلب از لینک زیر استفاده نمایید

 دانلود مقاله | انجام پایان نامه

سفارش پایان نامه