انجام پایان نامه

درخواست همکاری انجام پایان نامه  بانک مقالات رایگان انجام پایان نامه

سفارش پایان نامه

|

انجام پایان نامه ارشد

 پایان نامه 

انجام پایان نامه|‏ نمونه گيري  23 ص

ج) نمونه گيري جهت پذيرش
1ـ نمونه گيري جهت پذيرش
بحث نمونه گيري جهت پذيرش يكي از مباحث مهم در كنترل كيفيت آماري محسوب مي گردد. يكي از كاربردهاي معمول و متداول نمونه گيري جهت پذيرش بدين صورت است كه تامين كننده أي انباشته أي را براي شركتي مي فرستد. اين محصول غالباً يك قطعه و يا مواد اوليه است كه در فرآيند توليد اين شركت استفاده مي گردد. بعد از دريافت اين انباشته معمولاً نمونه أي از آن انتخاب و مشخصة كيفي مورد نظر بازرسي مي شود. با توجه به اطلاعات حاصل از اين نمونه تصميمي در مورد رد يا پذيرش انباشته اتخاذ مي گردد. در بعضي مواقع به اين تصميم حكم انباشته نيز گفته مي شود. انباشته هاي پذيرفته شده در خط توليد استفاده و انباشته هاي رد شده يا به تامين كننده باز گردانده مي شوند و يا از روشهاي ديگر مورد بازرسي قرار مي گيرند.
گرچه معمولاً تصور مي شود كه روشهاي نمونه گيري جهت پذيرش فعاليتهايي هستند كه در قسمت دريافت كالا كاربرد دارند ولي بايد توجه داشت كه اين روشها در موارد ديگري نيز قابل استفاده مي باشند. به عنوان مثال، يك توليد كننده معمولاً محصول خود را در مراحل مختلف توليد، نمونه گيري و بازرسي مي كند. انباشته هايي كه از اين طريق پذيرفته شده اند به مراحل بعدي فرآيند منتقل و انباشته هاي رد شده دوباره كاري و يا اسقاطي محسوب مي شوند.
نمونه گيري سه جنبة مهم دارد:
1.    هدف از نمونه گيري جهت پذيرش ارزيابي انباشته است و نه برآورد كيفيت انباشته. اغلب طرحهاي نمونه گيري جهت پذيرش به منظور برآورد كيفيت انباشته طراحي نشده اند.
2.    طرحهاي نمونه گيري جهت پذيرش روش مستقيمي از كنترل محسوب نمي گردد. از طريق طرحهاي نمونه گيري جهت پذيرش انباشته ها پذيرش و يا رد مي شوند. حتي اگر كلية انباشته ها داراي كيفيت يكسان باشند از روش نمونه گيري بعضي انباشته ها پذيرش و بقية آنها رد مي شوند و اين در حالي است كه انباشته هاي پذيرفته شده داراي كيفيتي بهتر از انباشته هاي رد شده نيستند. روشهاي كنترل فرآيند روشهايي هستند كه به طور سيستماتيك كيفيت را بهبود مي بخشند و اين دقيقاً چيزي است كه روشهاي نمونه گيري جهت پذيرش قادر به انجام آن مي باشند.
3.    يكي از نكات مهم در مورد استفاده از روشهاي نمونه گيري جهت پذيرش عدم توانايي آنها در ايجاد كيفيت در فرآورده از طريق بازرسي است. به عبارت ديگر، اين روشها بايد به عنوان ابزار مميزي جهت كسب اطمينان از انطباق خروجي فرآيند با خواسته هاي موردنظر استفاده گردند.
به طور كلي سه روش براي تصميم گيري در مورد انباشته وجود دارد: (1) پذيرش بدون بازرسي،(2) بازرسي %100( صد درصد) و با به عبارت ديگر، بازرسي تك تك محصولات انباشته و جدا سازي محصولات معيوب( محصولات معيوب ممكن است براي تامين كننده پس فرستاده شوند، دوباره كاري شوند، با محصولات خوب جايگزين شوند و يا به دور ريخته شوند) و (3)نمونه گيري جهت پذيرش.
روشهاي نمونه گيري جهت پذيرش غالباً در موارد ذيل مورد استفاده قرار مي گيرند:
1ـ وقتي كه آزمايشها مخرب هستند.
2ـ وقتي كه هزينة بازرسي %100 خيلي زياد است.
3ـ وقتي كه بازرسي%100 از نظر فن آوري توجيهي ندارد يا آنقدر زمان نياز دارد كه برنامة توليد مختل مي گردد.
4ـ وقتي كه تعداد محصولاتي كه بايد بازرسي شوند خيلي زياد است و ميزان خطا نيز آنقدر بالاست كه بازرسي %100 ممكن است باعث گردد تا تعداد محصولات معيوبي كه از روش بازرسي%100 پذيرش مي شوند بيشتر از محصولاتي باشند كه از طريق طرحهاي نمونه گيري پذيرفته مي شوند.
5ـ وقتي كه تامين كننده از سابقة عالي در زمينة كيفيت برخوردار است و مي خواهيم ميزان بازرسي را از %100 به سطح كمتري كاهش دهيم ولي نسبت كارآيي فرايند تامين كننده آنقدر بزرگ نيست كه بتوانيم روش بدون بازرسي را اعمال كنيم.
6ـ وقتي كه ريسك تعهد و مسئوليت در قبال محصول به طور بالقوه زياد است و علي رغم رضايتبخش بودن فرآيند تامين كننده هنوز استفاده از يك برنامه نظارت مستمر براي محصول ضروري احساس مي گردد.
برتريها و ضعفهاي نمونه گيري
روش نمونه گيري جهت پذيرش در مقايسه با روش بازرسي %100 از برتري هايي برخوردار است كه از ميان آنها مي توان به موارد ذيل اشاره نمود:
1ـ هزينة كمتر به علت بازرسي كمتر
2ـ خسارت كمتر به علت جا به جايي كمتر
3ـ قابل استفاده در آزمايشهاي مخرب
4ـ دخالت تعداد كمتري پرسنل در فعاليتهاي بازرسي
5ـ كاهش قابل توجهي در ميزان خطاي بازرسي
6ـ ايجاد انگيزه براي تامين كننده جهت بهبود كيفيت يا رد كل انباشته به جاي فقط ارجاع محصولات معيوب
روش نمونه گيري جهت پذيرش، از نقاط ضعفي نيز برخوردار است كه از ميان آنها مي توان به موارد ذيل اشاره نمود:
1ـ وجود ريسك براي پذيرش انباشته هاي بد و رد انباشته هاي خوب               
2ـ كسب اطلاعات كمتر در مورد محصول و يا فرآيندي كه آن را توليد كرده است.
3ـ نياز به برنامه ريزي و مكتوب كردن دستورالعملهاي نمونه گيري جهت پذيرش در مقايسه با عدم نياز به اينگونه فعاليتها در بازرسي%100.
انواع طرحهاي نمونه گيري
روشهاي مختلفي براي گروه بندي طرحهاي نمونه گيري جهت پذيرش وجود دارد. يكي از اين گروه بنديها با توجه به وصفي و يا متغير بودن مشخصه كيفي مورد نظر تهيه گرديده است. مشخصه هاي كيفي متغير مشخصه هايي هستند كه در يك مقياس عددي اندازه گيري مي شوند و مشخصه هاي كيفي وصفي مشخصه هايي هستند كه بر اساس روش برو ـ نرو بيان مي شوند. اين قسمت در مورد طرحهاي نمونه گيري جهت پذيرش به صورت انباشته به انباشته وقتي كه مشخصه كيفي مورد نظر وصفي است بحث مي كند.
يك طرح يك بار نمونه گيري، روشي براي ارزيابي انباشته است. در اين روش يك نمونة تصادفي n تايي انتخاب و بر اساس اطلاعات حاصل از نمونه تصميم گرفته مي شود كه انباشته پذيرش يا رد گردد. به عنوان مثال، يك طرح يك بار نمونه گيري براي مشخصه هاي كيفي وصفي داراي اندازه نمونة n تاي و عدد پذيرشc است. از طريق اين روش ابتدا يك نمونة n تايي از انباشته به صورت تصادفي انتخاب مي شود. اگر c يا كمتر معيوب در نمونه مشاهده شد انباشته پذيرش و اگر بيش از c محصول معيوب در نمونه مشاهده شد انباشته رد مي شود.
طرحهاي جفت گيري قدري پيجيده تر هستند. بر اساس اطلاعات نمونة اول تصميم گرفته مي شود كه (1) انباشته پذيرش شود، (2) انباشته رد گردد و يا (3) نمونه دوم انتخاب شود. اگر نمونة دوم انتخاب گردد آنگاه اطلاعات موجود در دو نمونة با يكديگر تركيب مي شوند تا تصميم گرفته شود كه آيا بايد انباشته را پذيرش يا رد كرد.
طرحهاي چند بار نمونه گيري مفهوم تعميم يافته تري از طرحهاي جفت نمونه گيري هستند. در اين طرحها ممكن است بيش از دو نمونه نياز باشد تا بتوان در مورد پذيرش يا رد انباشته تصميم گرفت. در طرحهاي چندبار نمونه گيري، اندازه نمونه ها معمولاً كوچكتر از اندازه نمونه ها در طرحهاي يك بار جفت و جفت نمونه گيري هستند. حالت كلي تر طرحهاي چندبار نمونه گيري طرحهاي نمونه گيري پي در پي است. در اين طرحها از هر انباشته يك محصول انتخاب مي شود و بر اساس نتيجه حاصل از بازرسي، تصميم گرفته مي شود كه انباشته پذيرش، رد و يا محصول ديگري انتخاب گردد.
تشكيل انباشته
چگونگي تشكيل انباشته مي تواند بر مؤثر بودن طرح نمونه گيري جهت پذيرش اثر داشته باشد. چند نكتة مهم در مورد تشكيل انباشته ها وجود دارد كه بايد به آنها توجه شود. از ميان آنها مي توان به موارد ذيل اشاره نمود:
1ـ انباشته ها بايد همگن باشند. اقلام يك انباشته بايد به وسيلة يك دستگاه، يك اپراتور، مواد اولية يكسان و تقريباً به طور همزمان توليد شده باشند. اگر انباشته ها همگن نباشند( نظير زماني كه خروجي دو خط توليد مختلف با يكديگر مخلوط مي گردند) آنگاه روشهاي نمونه گيري جهت پذيرش كارآيي لازم را نخواهند داشت. انباشته هاي ناهمگن سبب مي شوند تا اتخاذ تصميمات اصلاحي جهت حذف منابع توليد محصولات معيوب با مشكل مواجه گردد.
2ـ انباشته هاي بزرگتر بر انباشته هاي كوچكتر ترجيح داده مي شوند. از لحاظ اقتصادي معمولاً بازرسي انباشته هاي بزرگ بر انباشته هاي كوچك ارجعيت دارند.
3ـ انباشته ها بايد با سيستم جابه جايي مواد در تسهيلات توليد كننده و مصرف كننده سازگاري داشته باشند. بعلاوه، بسته بندي اقلام انباشته ها بايد به گونه أي باشد كه ريسكهاي مربوط به حمل و نقل و جابه جايي حداقل گردد و از طرف ديگر انتخاب اقلام نمونه نيز نسبتاً ساده باشد.

 




انجام پایان نامه

برای دیدن ادامه مطلب از لینک زیر استفاده نمایید

 


سفارش پایان نامه

نقشه