انجام پایان نامه

درخواست همکاری انجام پایان نامه  بانک مقالات رایگان انجام پایان نامه

سفارش پایان نامه

|

انجام پایان نامه ارشد

 پایان نامه 

انجام پایان نامه|پایان نامه درباره اجراي اسكلت بتني همراه با عکس های کامل


انواع سيمان پرتلند
موسسه استاندارد و تحقيقات صنعتي ايران، سيمان پرتلندره به 5 نوع زيرتقسيم بندي نموده است:
1-    سيمان نوع يك (I) (سيمان پرتلند معمولي)
سيمان معمولي بوده و بيشترين كاربرد را دارد. در ساخت بتن ساختمان ها، جاده ها و كليه كارهايي كه به خواص خاصي نياز ندارند مورد استفاده قرار مي‎گيرد. تقريبا 90 درصد كل سيمان مصرفي در جهان از سيمان پرتلند نوع يك است.
2- سيمان نوع دو (II) (سيمان اصلاح شده)
اين نوع سيمان نسبت به سيمان نوع يك مرغوب تر است. براي مواردي كه خطر حمله سولفات ها ضعيف باشد مصرف مي گردد. اين سيمان نسبت به  تيپ يك، كندگيرتر است و در موقع گيرش، حرارت كمتري توليد مي‎كند. از اين نظر براي بتن ريزي در هواي گرم مناسب بوده و درسازه هايي كه بايستي حرارت زايي سيمان كم باشد مانند پايه پل هاي بزرگ، لوله ها و ديوارهاي حايل بزرگ استفاده مي‎شود.
استفاده نمودن از اين سيمان موجب مي‎شود كه ازبالا رفتن دما جلوگيري نموده كه اين مورد خصوصا در هواي گرم از اهميت خاصي برخوردار است.
در محل هايي كه خطر حمله سولفات ها و كلرايدها به صورت همزمان مطرح باشد، (مانند سواحل جنوبي ايران) از اين نوع سيمان استفاده مي‎شود.
3- سيمان نوع سه (III) (سيمان با مقاومت اوليه زياد يا سيمان زودسخت شونده)
از لحاظ شيميايي مانند سيمان پرتلند معمولي است. ريز بودن آن موجب كسب مقاومت سريع در اوايل سن بتن مي‎شود. بتني كه از اين نوع سيمان ساخته مي شود، سرعت سفت و سخت شدن اوليه آن شبيه سيمان پرتلند معمولي است. اما پس از سفت شدن اوليه ، سرعت كسب مقاومت بتن بيشتر مي‎شود.
اين نوع سيمان در محل هايي مورد استفاده قرار مي‎گيرد كه قالب ها بايد حتي الامكان زود باز شوند و يا سازه بايد سريعا مورد بهره برداري قرار گيرد.
اين نوع سيمان نسبت به سيمان نوع يك، حرارت بيشتري توليد  مي كند، ازاين نظر استفاده از آن در هواي سرد توصيه مي‎شود. زمان گيرش اين نوع سيمان و سيمان پرتلند معمولاً تقريبا با هم برابر است.
4- سيمان پرتلند نوع چهار (IV) (سيمان كم حرارت)
روند كسب مقاومت اين نوع سيمان به آهستگي صورت مي‎گيرد. اين سيمان نسبت به  سيمان پرتلند معمولي مقدار حرارت كمتري توليد مي‎كند. به اين دليل براي بتن ريزي حجيم مانند سدهاي وزني و جايي كه كم شدن حرارت بتن، امري حياتي است، مصرف مي‎شود.
5- سيمان پرتلند نوع پنج (V) (سيمان ضد سولفات)
موقعي كه مقاومت در مقابل اثر شديد سولفات ها مورد نظر باشد، از اين نوع سيمان استفاده ميشود. معمولاً اين سيمان نسبت به ديگر سيمان هاي پرتلند تيره تر است.
چنانچه براي ساختن بتن ازاين نوع سميان استفاده شود، درهر مترمكعب بتن بايد حداقل 280 كيلوگرم سيمان مصرف شود و حداكثر نسبت آب به سيمان بايد برابر 55% باشد. اين سيمان نسبت به سيمان معمولي ديرتر ميگيرد.
سيمان رنگي
مقدار رنگ مصرفي درسيمان هاي رنگي حدود 5 تا 10 درصد وزن سيمان است. براي رنگ هاي قرمز، زرد، قهوه اي و سياه ازاكسيد اهن، براي رنگ هاي سياه  وقهوه اي از اكسيد منگنز، براي رنگ سبز از اكسيد كرم، براي رنگ آبي از كبالت، براي رنگ سرمه اي از اولترامارين، براي رنگ سياه از دوده، براي رنگ قهوه اي كهرباي خام، باري رنگ زرد از گل اخراو براي سفيد از اكسيد تيتانيوم استفاده مي‎شود.
خواص سيمان پرتلند
اغلب مشخصات فني مربوط به سيمان پرتلند، براي تركيبات شيميايي و خواص فيزيكي سيمان، يكسري محدوديت هايي را در نظر ميگيرند. آزمايش هاي خواص فيزيكي سيمان ها بايد صرفا براي ارزيابي خواص سيمان استفاده شوند و براي پي بردن بر خواص فيزيكي بتن، كاربرد آنچناني را دارا نمي باشند.
ريزي (نرمي)
ميزان آب گيري و گرماي آزاد شده تحت تاثير ريزي سيمان مي‎باشد. هر چه سيمان ريزتر باشد، ميزان آب گيري (هيدراسيون) افزايش مي يابد، بنابراين برروند رشد مقاومت سرعت مي بخشد. هر چه سيمان ريزتر باشد آثار آن برمقاومت اساسا در خلال هفته اول  بروز مي‎كند. با استفاده از آزمون نفوذ هواي بلين مي‎توان ريزي سيمان را مشخص كرد.
اثرات ريزدانه تر بودن روي مقاومت اساسا در خلال هفت روز اول بروز مي‎كند. حدود 85 تا 95 درصد ذرات سيمان از 45 ميكرون كوچك تر مي باشند.
سلامت
به ثبات حجم خمير سيمان سخت شده پس ازگيرش، سلامت مي گويند. عدم سلامت يا انبساط مخرب تاخيري، به دليل وجود مقادير پيش از اندازه آهك آزاد خوب پخته نشده يا منيزيم مي‎باشد. اكثر مشخصات سميان پرتلند، مقدار منيزيم و انبساط در دستگاه اتوكلاو را محدود مي كند.
رواني
به تحرك نسبي مخلوط تازه ساخته شده يا قابليت جريان يافته آن، رواني مي گويند. رواني بتن را با آزمايش اسلامپ اندازه گيري مي كنند.
زمان گيرش
براي تعيين زمان گيرش زمان ازدستگاه ويكات يا سوزن گيلمور استفاده مي‎شود. گيرش اوليه خمير سيمان نبايد خيلي زود و گيرش نهايي آن نبايد خيلي دير رخ دهد. زمان گيرش سيمان توسط گچ موجود در آن تنظيم مي‎شود. از جمله عواملي كه بر زمان گيرش سيمان تاثير گذار مي‎باشد مي‎توان به ريزي سيمان، نسبت آب به سيمان و مواد افزودني اشاره نمود.
زمان هاي گيرش بتن، به دليل تغييرات دما و كاهش اب بتن در اثرتبخير يا نفوذ به لايه هاي زيرين، با زمان هاي گيرش خمير سيمان داراي رابطه مستقيم نمي باشد.
گيرش كاذب
كاهش چشمگير حالت خميري مخلوط به مدت كوتاه پس از اختلاط بدون آزاد شدن مقدار گرماي زياد را گيرش كاذب مي گويند. چنانچه بتن در مدت زمان بيشتر از زمان متعارف مخلوط گردد و يا اگر بدون اضافه نمودن اب، قبل از انتقال و تخليه، دوباره مخلوط گردد، تمايل به گيرش كاذب در سيمان پرتلند از لحاظ تخليه و منتقل نمودن آن مشكلي به وجود نمي آورد.
مقاومت فشاري
مقاومت فشاري سيمان با آزمون مكعب هاي استاندارد 50 ميلي متري ملات سيمان، بر طبق 109  ASTM C به دست مي‎آيد. تركيبات شيميايي سيمان و ريزي آن، مقاومت فشاري آن را تحت تاثير قرار مي‎دهد.
گرماي آب گيري (هيدراسيون)
به گرماي توليد شده در موقع واكنش سيمان و آب، گرماي آب گيري مي گويند. مقدار گرماي توليد شه تركيبات شيميايي سيمان بستگي دارد. از جمله عواملي كه بر مقدار گرماي توليد شده تاثير پذير مي‎باشد مي‎توان به نسبت آب به سيمان، ريزي و دماي عمل آوري افزايش يابد، گرماي آب گيري نيز افزايش مي يابد.
مقادير تقريبي گرماي توليد شده در خلال هفت روز اول، بر مبناي 100 درصد براي سيمان پرتلند تيپ يك به  صورت زير مي‎باشد:
تيپ 2         متوسط             80 تا 85 درصد
تيپ 3        با مقاومت اوليه بالا        تا 15 درصد
تيپ 4        كم حرارت            40 تا 60 درصئد
تيپ 5        ضد سولفات            60 تا 75 درصد
افت ناشي از حرارت دادن
افت حرارتي سيمان پرتلند ازحرارت دادن جرم مشخصي از يك نمونه سيمان در دماي 900 تا 1000 درجه سانتيگراد تا رسيدن به جرم ثابت به دست مي‎آيد. سپس كاهش جرم نمونه را مشخص مي كنند. معمولاً افت حرارتي زياد، نشان دهنده پيش آب گيري و كربناسيون مي‎باشد كه ممكن است به دليل انبار نمودن غلط و طويل مدت يا نامناسب در موقع حمل و نقل ايجاد شود.
چگالي
چگالي سيمان پرتلند حدود   15/3 مي‎باشد. امكان دارد كه چگالي سيمان هاي سرباره آهن گذاري و سيمان هاي پرتلند پوزولاني در حدود   9/2 باشد. چگالي سيمان كه با روش ASTMC188 به دست مي‎آيد، نشانگر كيفيت سيمان نمي باشد. در اغلب موارد در محاسبات طرح مخلوط بتن مورد استفاده قرار ميگيرد. سيمان فله به صورت تني اندازه گيري مي‎شود. در ايران پاكت هاي سيمان 50 كيلوگرم وزن و 33% مترمكعب حجم دارند.
مصالح سنگي
حدود 60 تا 75 درصد حجم بتن را تشكيل مي دهند. مصالح سنگي بايد از ذراتي با مقاومت كافي و با توانايي مناسب در برابر شرايط محيطي تشكيل شوند. مصالح سنگي بتن به دو دسته ريزدانه و درشت دانه تقسيم بندي مي‎شوند. مصالح سنگي را كه روي الك نمره 4 باقي مي ماند، مصالح درشت دانه و مصالح سنگي را كه از الك نمره 4 عبور مي كنند، مصالح ريزدانه مي گويند.
مصالح سنگي تاثير به سزايي در هزينه و كيفيت بتن دارند، بنابراين كيفيت و سلامت آن ها داراي اهميت ويژه اي مي‎باشد. مصالح سنگي علاوه بر اين كه درمقاومت بتن بساير موثرند، در دوام و پايداري آن نيز تا حد زيادي موثرند.
مطابق آئين نامه، حداكثر اندازه اسمي سنگ دانه ها به مقادير زير محدود مي‎شود:
  كوچك ترين بعد اعضا ،   ضخامت دال و   كوچك ترين فاصله آزاد بين آرماوترهاي تقويت كننده يا غلاف ها.
چنانچه دربتن از دانه هاي سنگي يك اندازه استفاده شود به سيمان بيشتري نياز است.
دانه هاي سنگي تيزگوشه نسبت به دانه هاي سنگي گرد گوشه، چسبندگي بهتري با ملات سيمان ايجاد مي كنند و داراي مقاومت بيشتري مي باشند. لازم به ذكر است كه دانه هاي سنگي تيزگوشه نسبت به دانه هاي سنگي گرد گوشه كارايي كمتري دارند. به طور كلي شكل و بافت سطحي دانه ها، دو خاصيت عمده دانه هاي سنگي هستند كه در خواص بتن موثرند.
براي ساختن بتن پي و بتن هاي حجيم بايد حداكثر اندازه دانه هاي سنگي برابر 63 ميلي متر باشد. در تهيه بتن معمولي و ساخت قطعات بتن آرمه، طبق مقررات ملي ساختماني ايران، حداكثر اندازه دانه هاي مصرفي بايد برابر 22 ميلي متر باشد. در تهيه يك بتن در شرايط ثابت، هر چه حداكثر اندازه مصالح سنگي بيشتر باشد ميزان آب مورد نياز بيشتر مي‎شود.
مدول نرمي يا ضريب نرمي (F.M)
ضريب نرمي مصالح سنگي عبارت است از مجموع درصدهاي مانده مصالح طبق الك هاي استاندارد تقسيم بر صد.
مدول نرمي معمولاً براي ريزدانه ها محاسبه مي‎شود و تغييرات آن بين 3/2 تا 1/3 است. هر چه مدول نرمي بزرگ تر باشد، مخلوط دانه درشت تر و هر چه مدول نرمي كوچك تر باشد مخلوط دانه ريزتر است.
هر چه اندازه مدول نرمي بيشتر باشد، نشان دهنده اين است كه دانه ها درشت ترند.
انواع سنگ دانه براي تهيه بتن هاي متفاوت
1- بتن سبك
بتن با وزن مخصوص   350 تا 1500 را عموما از مصالح سبك مانند سنگ پا و يا پوكه معدني تهيه مي كنند. اين نوع بتن قادر به تحمل هيچ نوع باري نمي باشد و فقط براي پر كردن فضاهاي خالي و جاهايي كه در حجم بتن نياز است، به كار مي رود.
2- بتن معمولي
اين بتن داراي وزن مخصوص   2100 تا 2600 است و در آن مصالح معمولي مانند سنگ هاي آهكي- رسوبي و آذرين استفاده مي‎شود. اين نوع بتن براي ساختمان هاي معمولي ، پل ها و دال هاي بتني به كار مي رود.
3- بتن سنگين
اين نوع بتن براي محافظت در مقابل تشعشعات گاما و ايكس در راكتورهاي هسته اي استفاده مي‎شود و در آن از شن و ماسه سنگين مانند سنگ آهن، باريت، ليمونيت و ماگنتيت استفاده مي‎شود. اين نوع بتن داراي وزن مخصوص   3000 تا 4000 است.
آب
يكي از اجزاي اصلي بتن محسوب مي شود، بدون وجود آب، هيچ واكنش شيميايي در بتن نمي گيرد. آب مصرفي در بتن مسطح يا در بتني كه در آن از آلومينيم استفاده شده است يا در بتني كه در مجاورت قالب هاي دائمي از فلز گالوانيزه ريخته مي‎شود نبايد حاوي مقادير مضري از يون كلر باشد، زيرا ممكن است موجب خوردگي فولاد شود.
هر چه آب كمتري استفاده شود كيفيت بتن بهتر مي شود، به شرطي كه بتوان به نحو صحيحي متراكم نمود. ايجاد تراكم از طريق لرزاندن، كيفيت بتن را بهبود مي بخشد و آن را با صرفه مي‎كند.
در عمل براي بدست آوردن كارايي لازم در بتن بايد مقدار آب بين 30 تا 55 باشد. مناسب ترين اب براي ساخت بتن، آب آشاميدني است. آب هاي داراي املاح و كلرورهاي مختلف براي بتن نامناسبند.
آبي كه PH (درجه اسيديته) آن بين 6 الي 8 باشد و طعم شوري نداشته باشد، مي‎تواند براي ساخت بتن مصرف شود. از آبي كه كيفيت آن ناشناخته است در صورتي مي‎توان استفاده نمود كه مقاومت فشاري نمونه هاي مكعبي 7 روزه و 28 روزه بتن ساخته شده با چنين آبي، حداقل برابر 90 درصد مقاومت نمونه هاي مشابه ساخته شده با آب آشاميدني  باشد.
به دليل احتمال خوردگي ميلگردهاي درون بتن، درساخت بتن مسلح از آب دريا استفاده نمي‎شود. در محيط هاي گرم و مرطوب روند خوردگي ميلگردها افزايش مي يابد.


مواد افزودني
مواد مضاف، مواد شيميايي خاصي هستند كه به صورت محلول و يا پودر در بازار يافت مي‎شوند. اين مواد در موقع ساخت بتن به آن اضافه مي‎شود تا برخي خواص فيزيكي يا مكانيكي مورد نظر را در بتن به وجود آورند. اين موارد به غير از سيمان و آب و دانه هاي شن و ماسه به مخلوط بتن اضافه مي‎شوند تا بعضي از خصوصيات بتن تازه ساخته شده يا سخت شده را تغيير دهد. به دليل آن كه مواد مضاف به مقدار كم به بتن اضافه مي شوند، در موقع مصرف بايد كنترل دقيقي بر روي مقدار آن انجام داد. در زير به صورت خلاصه وار به شرح هر كدام مي‎پردازيم:
1- مواد تسريع كننده
براي تسريع گيرش بتن و حصول مقاومت زودهنگام، به ويژه در مناطق سرد و يخبندان يا موقعي كه كسب مقاومت بتن در دماي معمولي نيز بايد سريع صورت پذيرد و يا موقعي كه قرار است قالب برداري زودتر از موعد مقرر انجام شود، استفاده مي‎شود.
استفاده از زودگير كننده هاي حاوي كلرور در بتن آرمه و بتن پيش تنيده به هيچ عنوان مجازنيست.
معمولي ترين نوع تسريع كننده ها، كلرور كلسيم (CaCl2) است و حداكثر مقدار مصرف آن در بتن بايد برابر 2 درصد وزني سيمان باشد. اين افزودني در مواقعي كه بتن ريزي دردماي پايين انجام مي‎شود و يا در مواقعي كه انجام كارهاي تعميراتي در زمان كوتاه اجتناب ناپذير است، استفاده مي‎شود.
كلرور آلومينيوم، كربنات سديم، كربنان پتاسيم، فلوئور سديم، و آلومينات سديم جزو مواد تسريع كننده محسوب مي‎شوند.

انجام پایان نامه

برای دیدن ادامه مطلب از لینک زیر استفاده نمایید


سفارش پایان نامه