انجام پایان نامه

درخواست همکاری انجام پایان نامه  بانک مقالات رایگان انجام پایان نامه

سفارش پایان نامه

|

انجام پایان نامه ارشد

 پایان نامه   

انجام پایان نامه|پایان نامه بهداشت علوم تغذيه در قرآن



مقدمه:
سپاس ويژه خداوندي است كه مخلوقات را به بهترين صورت تدبير فرمود و زمين وآسمانها را آفريد و آب گوارا از عصاره بخارات نازل كرد و بدان وسيله دانه‌ها و گياهان را به وجود آورد و روزيها و خوردنيها را مقدر و به وسيله خوردنيها، قواي جانداران را حفظ كرد و با اطعام بندگان با غذاهاي پاكيزه به طاعات و اعمال شايسته آنان كمك كرد.
انسان داراي دو بعد است: بعد روحاني و بعد جسماني.
همانطور كه بعد روحاني او نيازمند معنويات و ارتباط با عالم معناست، جسم انسان هم براي اينكه روح او را همراهي كند نيازمند عوامل مادي است.
انسان براي اينكه شاداب و سرزنده باشد بايد هم تغذيه روحي داشته باشد و هم تغذيه جسمي درست است كه تغذيه از عوامل مادي است و موجب شادابي جسم انسان مي‌شود ولي بعيد نيست كه اثرات روحي هم داشته باشد و براي همين توجه به تغذيه و نوع آن قابل بررسي است و توجهات خاص خود را مي‌طلبد.
«انسان اشرف مخلوقات است» توجه به همين جمله كوتاه مي‌تواند آدمي را از حيوانيت دور سازد و او را در مسير معرفةالله قرار دهد و اين امكان‌پذير نيست مگر توجه به همه ابعاد انسان اعم از عبادي، معنوي، روحي، جسمي و … .
و در اين ميان توجه به «بهداشت علوم تغذيه» از ضروريات مي‌باشد.
تعريف موضوع:
موضوعي كه در اين مجموعه مورد بررسي قرار گرفته است با عنوان «بهداشت علوم تغذيه در قرآن» است كه همانطور كه از اسمش مشخص است به علوم تغذيه‌اي انسان و بهداشت آن با توجه به آيات مربوط به آن پرداخته است. در تعريف علوم تغذيه همين بس كه «يك سري نيازهاي غريزي و جسمي است كه انسان براي به دست آوردن قواي جسمي و انجام فعاليت‌هاي روزانه و برآوردن نياز جسمي خود به آن رو مي‌آورد» اما فقط خوردن و برآوردن نياز مهم نيست بلكه از چه خوردن و كيفيت و كميت آن مهم است كه تحت عنوان بهداشت تغذيه بررسي مي‌شود، كه هم اثر جسمي خوب و هم اثر روحي خوب داشته باشد.
اهميت موضوع:
اسلام نه تنها با خوردن و لذت بردن از غذاهاي خوب و سازگار مخالف نيست بكله با اختصاص دادن آن به مؤمنين چنين تغذيه‌اي را مورد ترغيب قرار داده است.
و در سوره بقره، آيه 57 و در سوره اعراف، آيه 32 و در آيات ديگر به امر تغذيه دستور داده است و با توجه به اينكه هدف اصلي خداوند از آفرينش جن و انس براي عبادت بوده است لذا خوب خوردن و شكرگذاري كردن قسمتي از عبادت مي‌باشد و انسان بايد در نوع مواد غذايي كه به بدن مي‌رساند توجه لازم را مبذول دارد تا به آنچه كه هدف اصلي خداوند است دست يابد و سعادت دنيا و آخرت را كسب نمايد و با گذشت زمان نه تنها كم‌رنگ‌تر نشده بلكه اخيراً مورد توجه علما و دانشمندان قرار گرفته و در همين مدت كم، پيشرفت‌هاي بسيار كرده و ارزش آن در نزد همه تا حدي معلوم شده به طوري كه امروزه همه مي‌دانند كه تغذيه خوب و كافي تا چه حد در سلامت و رشد افراد و در بهداشت اجتماع مؤثر است و دستوراتي را كه در اسلام در اين مورد آمده است مي‌تواند كارساز و مفيد باشد چرا كه به طور همه جانبه و كلي در اين مورد بحث كرده است كه هم از نوع تغذيه بحث كرده، لزوم تغذيه، چگونگي تغذيه، كميت و كيفيت آن و حتي آداب غذا خوردن و اثرات و فوايد آن و نيز در مورد كم‌خوري و پرخوري و ارتباط آن با انواع بيماري‌ها و نيز در مورد نوع تغذيه نوع تغذيه و عمل صالح و … بحث كرده است كه اين نشان دهنده اهميت موضوع است و هشداري است به ما كه حتي در نوع تغذيه و خوردن آن توجهات لازم را به كار گيريم چرا كه تغذيه سالم از مهم‌ترين مسائل زندگاني انسان و بشريت است.
پيشينه موضوع:
كتابهايي كه در اين مورد مراجعه كردم بيشتر در مورد آداب اخلاقي و بهداشت و مستحبات غذا خوردن بحث شده بود و منبعي كه در آن همه آيه‌هاي مربوط به طعام، طيبات، حلال و حرام و اثرات آن را دربرداشته باشد نبود.
سؤال اصلي:
-    اهميت بحث «بهداشت علوم تغذيه» در چيست؟
فرضيه:
-    خداوند تغذيه را به عنوان يك وسيله تكامل براي انسان قرار داده است به همين دليل به بهداشت آن اهميت داده است.
سؤالهاي فرعي:
-    چرا اينقدر در قرآن كريم به نوع تغذيه و بهداشت آن تأكيد شده است؟
-    رعايت بهداشت تغذيه چه تأثيري بر اعمال عبادي انسان مي‌گذارد؟
-    ارتباط بهداشت تغذيه با سلامتي جسم در چيست؟
-    ارتباط بهداشت تغذيه با اعمال عبادي در چيست؟
روش تحقيق:
با توجه به موضوع مورد بررسي، روش اين تحقيق كتابخانه‌اي بوده است.
 
چكيده:
اين مجموعه كوچك كه به مسائل تغذيه‌اي انسان پرداخته است شامل چهار فصل مي‌باشد:
كه فصل اول مربوط به مباحث لغوي و اصطلاحي است مثل: أكل و شرب و طعام و حرام و حلال و … در فصل دوم مسايل مربوط به تغذيه و آداب اخلاقي آن بحث مي‌شود، فصل سوم در مورد علوم تغذيه و اثراتي كه بر جسم مي‌گذارد و فصل چهارم كه شايد مهمترين فصل آن (وهدف اين تحقيق همين باشد) در مورد مسايل مربوط به تغذيه و اثرات روحي آن بحث مي‌كند و در پايان نتيجه‌اي كه از اين سري مباحث گرفته شده است به نگارش درآمده است.
اميد كه با عمل به دستورات سودمند اسلام، هرچه بهتر و بيشتر از انسان بودن خود كمال استفاده را ببريم.
«انشاءالله»




فصل اول
«مفاهيم نظري»
 
معناي لغوي و اصطلاحي:
أكَلَ «الأكل خوردن غذا و أُكْل و أَكْل به معني خوراكي و ثمره و ميوه قابل خوردن»
«گاهي» «أكل» به بخشيدن و انفاق تعبير شده است، زمانيكه خوردن آن مال بزرگتر از چيز است كه در ان نياز به مال باشد مانند آيات (وَ لا تَأْكُلُوا أَموالكُمْ بَيْنَكُم بِالْباطِلِ): سوره بقره (188) و (إِنَّ اْلَّذينَ يَأْكُلًونَ أَموالَ آليْتامي ظَلْماً: نساء/10)، منظور از خوردن مال به باطل، صرف آن مال در راهيست كه با حق منافات دارد و آيه (إِنَّما يِأْكُلُونَ في بُطُونِهِم ناراً: نساء/10) تشبيه و اشاره است به باطل خوردن مال كه ايشان را به سوي آتش سوق مي‌دهد گويي كه در دلهاشان آتش است و گاهي هم «أكل» به فساد تعبير شده است مانند آيه (كَعَصْفٍ مَأكولٍ: فيل/5) (مانند برگ درختان و زراعتي شدند كه آفت و فساد در آنها افتاده باشد و بطوري از بين رفته‌اند كه خاشاك و كاهش باقي مانده است»
شرب: درالعين «شرب» به معني نوشيدن آمده و مصدر است.»
و «الشُّرب» نوشيدن هر مايعي است، خواه آب يا غير از آن باشد مانند آيه 55/ واقعه: (فشار بون شُربَ اليهمِ: مثل نوشيدن شتر عطشان) و جمع آن أَشْرِبَة است.»
الطعام (طعام): «اسم جامع براي هر آنچه كه از آن خورده مي‌شود » و در فرهنگ كامل لغات قرآن به معني خوردني و خوراك آمده است و ريشه آن «طَعِمَ» به معني خوردن مي‌باشد.
الطعم: «خوردن هر چيزي در حالي كه با ذائقه سازگار باشد»
كلمه طعام «به صورت مصدر است و به معني» «طعام خوردن» و نيز به معني «خوردني» است همانطور كه در آيه 61، سوره بقره بكار رفته است (وَ اِذْقُلتُم يا موسي لَنْ نَصبِرَ عَلي طَعا م ...) و به غير از آيه 19/ كهف، در هيچ يك از سوره‌ها به صورت مصدر نيامده است (فَليَنْظُر أَيُّهَا اَزكي طَعاماً...) كه در اينجا به صورت مصدر آمده است»
و صاحب مجمع‌البيان مي‌نويسد: «طعام آنچه كه استفاده غذايي از آن مي‌شود كه مناسب و سازگار با ذائقه است»
و قرطبي نيز در تفسير الجامع الاحكام القرآن مي‌گويد: «طعام بر هر آنچه كه مي‌خورند و مي‌نوشند تعلق مي‌گيرد»
و در جاي ديگر به معناي «هر چه كه خورده شود و قوت حساب گردد»
طيب: فرهنگ كامل لغات قرآن «طيب را به معني پاكيزه» آورده است.»
«طيب» نقطه مقابل «خبيث» است و به هر چيز ملايم و موافقي گفته مي‌شود.»  و مجمع‌البيان نيز طيب را هم به معني «حلال» گرفته است و هم به معني «پاكيزه و خالص از عوامل ناگواري»
طيبات: تفسير روح‌‌الجنان مراد از طيبات را «حلال» گرفته است و در مجمع‌البيان هم به معني «روزي پاكيزه و حلال» آمده است و «در تفسيرالجامع‌الاحكام القرآن هم به همين معني «حلال» آمده است.
«اصل طيب چيزي است كه براي حواس لذت‌آور است و نفس و جان آدمي از آن لذت مي‌برد. «الطَّعام الطّيب» در شرع چيزي است كه آن خوردگي و طعام پاك داراي شرايطي باشد:
1-    به صورت مجاز تهيه شده باشد و خوردنش جايز باشد.
2-    به اندازه‌اي كه جايز است صرف و تناول شود يا تهيه شود.
3-    و از جايي كه جايز است، به دست آيد و هرگاه چنين باشد آن چيز طيب و پاك است چه دنيايي و و چه اخروي و آن چيز ناگوار نيست و گر نه چيزي هر چند كه در دنيا پاك باشد و از آن سه مجرا بدست نيايد در آخرت و پايانش هم پاك نيست و بر اين اساس فرمود: (آيه 57/ بقره: كُلُواْ مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُم ...) و (آيه 88/مائده: وَ كُلُواْ مِمّا رَزَقْكُمُ اللهُ حَلالاً طَيِّباً...) و (آيه 51/ مؤمنون: يَآ أَيُّهَا اْلرُّسُلُ كُلوا مِنَ الطَّيِباتِ وَ اعْمَلوا صالِحاً…) و اين همان مقصود و مراد آيه 32/ اعراف است (قُلْ مَن حَرَّمَ زينةَ اللهِ الّتي أَخْرَجَ لِعبادهِ و الطَّيبات مِن الرِّزقِ…) و آيه 5/ مائده (اليَْومَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ وَ طَعامُ الذّينَ أُوتواْ الْكِتابَ حِلٌّ لَّكُمْ...) كه گفته شده مقصود از «طيبات» «ذبايح» است. (حيوانات حلال گوشت با ذبح شرعي»

انجام پایان نامه

پایان نامه

برای دیدن ادامه مطلب از لینک زیر استفاده نمایید

سفارش پایان نامه