انجام پایان نامه

درخواست همکاری انجام پایان نامه  بانک مقالات رایگان انجام پایان نامه

سفارش پایان نامه

|

انجام پایان نامه ارشد

 پایان نامه پروژه

 پایان نامه | پست و تلگراف

 

پایان نامه


تاريخچه
وزارت پست و تلگراف و تلفن يكي از سازمانهاي بسيار گسترده خدماتي، فني و تحقيقي و توليدي دولت ايران است. اين وزراتخانه با بهره‌گيري از نيروي دست و انديشه ده‌ها هزار متخصص، كارشناس، مهندس، كارمند و كارگر و با استفاده از دستگاههاي پيچيده مكانيكي، الكتريكي و الكترونيكي وظايف بسيار مهم و حساسي را در قالب سازمان و تشكيلات منظم، در جهت رسيدن به هدفهاي كمي و كيفي بر عهده دارد. وزارت پست و تلگراف و تلفن، از يك سو خدمات خود را در همه‌ي شهرها و روستاهاي ايران حتي درون خانه‌ها در اختيار مردم قرار مي‌دهد و از سوي ديگر با سازمانهاي بين‌المللي و كشورهاي ديگر در ارتباط است. اهميت و نقشي كه اين سازمان در امور اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي، آموزشي، بهداشتي و سياسي و نظامي كشور دارد بسيار ارزنده است و از همين رو است كه دولت سرمايه عظيمي را به اين وزارتخانه اختصاص داده است.
وزارت پست وتلگراف و تلفن كه ابتدا از پيوند وزارت تلگراف، وزارت پست، و شركت تلفن ايران به وجود آمد اكنون سازمان بسيار وسيعي شامل بخشهاي تحقيق، توليد، طراحي، نصب، بهره‌برداري و نظارت بر فعاليتهاي بيش از 320 كارخانه تجهيزات مخابراتي و الكترونيكي خصوصي است.
وزارت تلگراف در سال 1255 خورشيدي تأسيس شد. پيش از آن، در سال 1237، براي تأسيس و نگهداري سيمهاي تلگراف، اداره تلگراف به وجود آمد. اين اداره در ابتدا بخشي از وزارت علوم بود و چون سازمان آن گسترش يافت و نقش آن در اداره امور جامعه مشخص شد به وزارت تلگراف تغيير نام يافت و نخستين وزير آن علي‌قلي‌خان هدايت ملقب به مخبرالدوله بود .
وزارت پست در زمان ناصرالدين‌شاه، به سال 1258 خورشيدي تأسيس و مسئوليت آن به امين‌الملك سپرده شد. سي‌سال بعد در سال 1288 وزارت پست با وزارت تلگراف يكي شد و وزارت پست و تلگراف به وجود آمد. وزارت پست و تلگراف شامل دو بخش پست و تلگراف بود كه زير نظر يك وزير اداره مي‌شد. در سال 1306 شمسي در زمان وزارت قاسم صوراسرافيل سازمان جديدي براي يكي كردن اين دو بخش وزارتخانه تنظيم شد و امور حسابداري، كارگزيني و بازرسي دو بخش را هر يك در يك اداره جاي داد.
شركت تلفن ايران در سال 1284 خورشيدي تأسيس شد و تا سال 1308 با سرمايه و مديريت شركت خصوصي اداره مي‌شد و وزارت فوايد عامه بر آن نظارت داشت. در اين سال امور تلفن به موجب تصويب نامه هيأت وزيران به وزارت پست و تلگراف واگذار و وزارت پست وتلگراف و تلفن (پ-ت-ت) تأسيس شد.
در پايان اسفند 1308 وزارت پست و تلگراف و تلفن علاوه بر سازمان مركزي، داراي 236 مركز پستي و تلگرافي بود. اين مركز وزارتخانه شامل يازده اداره بود كه عبارت بودند از : كابينه وزارتي، پست، تلگراف، بي‌سيم، پرسنل، محاسبات، تفتيش، احصائيه، ملزومات، تلفن و مدرسه پست و تلگراف.
پس از تشكيل وزارت پست و تلگراف و تلفن و توجه بيشتر به امور ارتباطات مراكز پستي و تلگرافي به تدريج افزايش يافت و ادارات مركزي بيشتر شد بطوري كه در سال 1326 تعداد اداره‌هاي مركزي وزارتخانه به شانزده رسيد. اين اداره‌ها عبارت بودند از :
دفتر وزارتي‌ (به جاي كابينه وزارتي سابق)، اداره كارگزيني (پرسنل سابق)، اداره بازرسي (تفتيش سابق)، اداره كل خطوط و بهره‌برداري تلفن دولتي، اداره مركزي پست، اداره مركزي تلگراف، اداره كارپردازي (ملزومات)، اداره حسابداري (محاسبات)، اداره بي‌سيم، اداره آمار (احصائيه)، اداره اطلاعات، اداره حمل‌ونقل، اداره تلفن، اداره امور حقوقي، اداره بهداري.
مراكز مهم پستي و تلگرافي در سطح كشور عبارت بود از :
تلگراف تهران، پست و تلگراف و تلفن آذربايجان، خراسان، فارس، گيلان، خوزستان، مازندران، كرمان، بوشهر و اصفهان.
تشكيلات كنوني در سالهاي اخير فعاليتها، وظايف و مسئوليتهاي وزارت پست و تلگراف و تلفن بسيار زياد شده به طوري كه خدمات گسترده آن در روستاهاي بسيار كم جمعيت كشور نيز راه يافته است. لازمه رساندن خدمات ارتباطي به نقاط دور و نزديك كشور استفاده از وجود تعداد زيادي نيروهاي كارآمد است كه اكثر آنها از تحصيلات دانشگاهي ليسانس و دكترا برخوردار هستند. اداره امور اين تعداد كارمند به سازمان و تشكيلات منظم، گسترده و برنامه‌اي همه جانبه نياز دارد.
 
معاونان وزير در هفت شاخه معاونت عبارتند از:
معاون اداري و مالي، معاون امور مخابراتي، معاون امور پستي، معاون طرح و برنامه، معاون امور بين‌الملل، معاون حقوقي و امور مجلس و معاون آموزش، تكنولوژي و امور شركتها. شش دفتر وزارتي عبارتند از:
دفتر وزير، دفتر روابط عمومي دفتر ارزشيابي و بازرسي، دفتر حراست، دفتر گزينش و دفتر هيأتهاي رسيدگي به تخلفات اداري.
شركتها، سازمانها، مراكز، مؤسسات آموزشي و كارخانجات وابسته:
الف) شركتها و مراكز
1-    شركت پست جمهوري اسلامي ايران
2-    شركت مخابرات ايران
3-    شركت پست بانك
4-    شركت خدمات هوائي پيام
5-    مركز سنجش از راه دور ايران
6-    اداره كل ارتباطات راديوئي
ب) مؤسسات و مراكز آموزش عالي
1- دانشكده مخابرات
2- مركز تحقيقات مخابرات ايران
3- مركز آموزش شركت پست
 
ج) كارخانجات و مراكز توليدي وابسته
1- شركت كارخانجات مخابراتي ايران
2- شركت صنايع ارتباط راه دور ايران
3- شركت كابلهاي شهيد قندي
4- شركت طرح و توسعه تلفن ايران
5- شركت توليد فيبر نوري

  شركت مخابرات ايران
شركت مخابرات ايران، سازماني است دولتي، كه قانون تأسيس آن در سال 1350 تصويب شد. اين شركت خدمات ارتباطي و مخابراتي بخشهاي خصوصي و عمومي و عامه مردم را در داخل كشور و با كشورهاي ديگر تأمين مي‌كند و از اين راه در فعاليتهاي اجتماعي، اقتصادي، سياسي، بهداشتي و آموزشي كشور بسيار مؤثر است.
مردم ايران از ديرزمان به مسئله خبررساني توجه داشته‌اند. در گذشته‌هاي دور جارچي‌ها در شهرها و روستاها مردم را از خبرها و فرمانها آگاه مي‌كردند. در بين شهرها نيز با افروختن آتش و برپا كردن دود اطلاعات خود را به فاصله‌هاي دور مي‌فرستادند.
قاصدان و چابك‌سواران هم نامه‌ها و پيامها را با سرعت اسب به مقصد مي‌رساندند.
بااختراع تلگراف 1222 ش/ 1844 م، پيام‌رساني پا به مرحله جديدي گذاشت و دولت ايران نيز پس از 14 سال كه از مخابره نخستين پيام تلگرافي توسط مورس گذشته بود سيم‌كشي تلگراف را آغاز و ارتباطات با سيم را شروع كرد. بدنبال تلگراف، استفاده از تلفن با سيم، تلفن بي‌سيم،  راديو، تلويزيون و ماهواره به تدريج بيشتر شد و تا آنجا رسيد كه امروز شركت مخابرات ايران، از آخرين دستاوردهاي علمي و فني داخلي و خارجي بهره مي‌گيرد و با سرمايه‌هايي عظيم، دستگاههاي پيچيده الكتريكي و الكترونيكي مخابراتي را در زمين و فضا به كار مي‌گيرد تا ارتباط بين مردم را سريعتر، دقيقتر و آسانتر برقرار كند.
شركت مخابرات ايران از كارشناسان آگاه و متخصص در امر تلگراف، تلفن ثابت و سيار، تلكس، فاكس مايل، ويدئوتكس، كامپيوتر، ماهواره... بهره مي‌گيرد و به تأسيس و علائم، نوشته‌ها، تصاوير، صدا و هر گونه اطلاعات ديگر مي‌پردازد.

هدفها و وظايف
شركت مخابرات ايران مسئول تأسيس، توسعه، نگهداري و بهره‌برداري شبكه عظيم مخابراتي كشور است. اين شركت وظيفه دارد ارتباطات مخابراتي را براي دولت و عموم مردم در سطح شهرها و روستاها تأمين كند و پيوسته در جهت بالا بردن سطح آموزش كاركنان يا استفاده از روشهاي جديد و وسايل ارتباطي پيشرفته باشد.
يكي ديگر از هدفهاي شركت مخابرات افزايش بهره‌وري و شركت دادن مردم در انجام خدمات مخابراتي كشور و اقتصادي كردن خدمات است از اين رو ايجاد شركتهاي مستقل منطقه‌اي مخابراتي و واگذاري ارايه خدمات مخابراتي شهري در محدوده شهرها به بخش غيردولتي از جمله هدفهاي اين شركت است.
هدفها و وظايف شركت مخابرات ايران در برنامه دوم عمراني كشور
•    توسعه هماهنگ شبكه عمومي مخابرات كشور.
•    بهبود و گسترش سرويسهاي همگاني مخابراتي اعم از سرويسهاي موجود و جديد.
•    تأمين ارتباطات مخابراتي جاده‌هاي مهم كشور.
•    ديجيتالي كردن سيستم‌هاي شبكه مخابراتي.
•    گسترش ارايه خدمات عمومي مخابراتي به اقصي نقاط مملكت با اتخاذ خط‌مشي اساسي و سياستهايي نظير:
•    ايجاد شركتهاي مستقل منطقه‌اي مخابراتي.
•    لغو محدوديتهاي ورود كالا و تجهيزات مخابراتي و ارتباطي، با رعايت استانداردهاي ارايه شده توسط وزارت پست و تلگراف و تلفن.
•    ايجاد سرويس‌هاي جديد مخابرات توسط بخش غيردولتي بالاخص در زمينه‌هاي:
•    ترابري داده‌ها (سرويس ديتا).
•    ارتباط‌دهي به نقاط خاص.
•    واگذاري ارايه خدمات مخابرات شهري در محدوده شهرها به بخش غيردولتي به منظور اقتصادي كردن ارايه خدمات مشتركين.
•    ايجاد ظرفيت‌هاي لازم ارتباطي مخابراتي در جهت تحقق طرح آموزش از راه ‌دور توسط دستگاههاي مسئول به منظور كاهش هزينه‌هاي آموزش.
•    استفاده از امكانات و توانائيهاي بخش غيردولتي در طراحي، نصب، راه‌اندازي، تعميرات و نيز فعاليتهاي تخصصي و غير تخصصي.

تلفن در ايران
تلفن، در سال 1876ميلادي/ 1255 شمسي توسط گراهام‌بل اختراع شد و به سرعت مورد توجه قرار گرفت و تكامل يافت به طوري كه اكنون بيش از 600 ميليون دستگاه تلفن، ارتباط صوتي از راه دور را، ميان مردم جهان برقرار مي‌كند. تلفن در انواع با سيم و بي‌سيم، ثابت و سيار در خانه، مدرسه، اداره، كارخانه، معدن، مزرعه و نيز در اتومبيل، كشتي، هواپيما به كار مي‌رود و سبب سرعت بخشيدن به كارهاي اقتصادي، سياسي، آموزشي، بهداشتي و... جامعه مي‌شود.
تلفن در ايران همزمان با شروع كار راه‌آهن تهران- شهرري در سال 1267 خورشيدي، آغاز به كار كرد. اين تلفن براي ارتباط مراكز واگنها و قطار راه‌آهن در اختيار صاحب امتياز آن بود. صاحب امتياز راه‌آهن علاقه‌مند بود كه امتياز تلفن را در ايران كسب كند. از اين رو به فكر افتاد تا دل صاحبان قدرت را به دست آورد. ابتدا به سوي كامران ميرزا، پسر ناصرالدين‌شاه روي آورد و يك رشته سيم ميان خانه او در كامرانيه، شمال تهران و وزارت جنگ كه دفتر كارش بود كشيد. سپس رشته سيم ديگري ميان عمارت سلطنتي تهران با كاخ ييلاقي شاه كشيد و سومين رشته سيم را ميان خانه نخست‌وزير- علي‌اصغرخان اتابك و كاخ نخست وزيري برقرار كرد. البته امتيازي هم از اين بابت به صاحب امتياز واگن اسبي واگذار شد.
در سال 1280 نخستين امتياز تلفن ايران به مدت 50 سال به شركتي واگذار شد كه در شهر تبريز به شعاع 24 كيلومتر به ايجاد تلفن اقدام كند.
در 1281 امتياز تلفن مشهد به مدت نامعلوم واگذار شد. همزمان امتياز تلفن گيلان بود كه به دوست محمدخان معيرالممالك داماد ناصرالدين‌شاه داده شد.
شركت سهامي تلفن ايران به تدريج در تهران و شهرستانها مراكز جديد تلفن را داير كرد و شماره تلفنها را افزايش داد تا آن كه تلفن خودكار مورد توجه قرار گرفت. در سال 1316 نخستين مركز تلفن خودكار در تهران به كار افتاد و از آن پس كار در شركت ادامه يافت تا آن كه در سال 1350 شركت سهامي تلفن ايران و امور تلگراف و تلفن و بي‌سيم و همه تجهيزات وزارت پست و تلگراف و تلفن درهم ادغام شد و سازمان جديدي با نام شركت مخابرات ايران به وجود آمد.

تلفن خودكار
با تلفنهاي الكتريكي هنگامي دو نفر مي‌توانند با هم ارتباط برقرار كنند كه سيمهاي دو تلفن به هم متصل باشد و يك مدار بسته را تشكيل دهند. در ابتدا تلفنها دوبه‌دو با يكديگر ارتباط داشتند و هر خط تلفن فقط ارتباط افراد دو خانه يا دو محل كار را با هم برقرار مي‌كرد تا آن كه مراكزي به وجود آمد كه به كمك آنها هر نفر مي‌توانست با چندين مشترك ارتباط يابد. در هر مركز تلفن يك تلفنچي يا اپراتور كار مي‌كرد كه مأمور اتصال سيم مشتركين با هم بود.
در سال 1891م/1270ش آلمون استروگر يك دستگاه شماره‌گير خودكار اختراع كرد. دستگاه شماره‌گير خودكار از يك صفحه شماره‌گير و كليدهاي مخصوصي به نام سلكتور تشكيل شده است. صفحه شماره‌گير بر روي تلفن نصب شده و سلكتور در مركز تلفن قرار دارد. با چرخاندن صفحه شماره‌گير مجموعه‌اي از تكانه‌هاي الكتريكي به مركز تلفن فرستاده مي‌شود. اين تكانه‌ها سلكتور را به كار مي‌اندازند و در نتيجه تلفن گيرنده به تلفن مورد نظر ارتباط مي‌يابد:
نخستين مركز شماره‌گير خودكار در سال 1892م/1271ش در شهر لاپورت ايالت ايندياناي امريكا شروع به كار كرد و از آن پس در ساير شهرهاي جهان مراكز خودكار تأسيس شد. در تهران در 21 شهريور 1316 مركز تلفن خودكار شروع به كار كرد و تلفنهاي شماره 4000 تا 6999 به تعداد سه هزار شماره براي مكالمه مستقيم آماده شد شركت، اين تلفنها و مراكز خودكار آنها را از شركت زيمنس آلمان خريداري كرده بود. براي آن كه كارگران ايراني طرز كار با تلفنهاي خودكار و مراكز خودكار را بياموزند شركت تلفن، آموزشگاهي تأسيس كرد و در آن مهندسين آلماني به آموزش پرداختند.
تعداد سه هزار شماره براي تهران كافي نبود و شركت ناچار شد كه سه‌هزار شماره ديگر به آلمان سفارش دهد. اين تلفنهاي خريداري شده هنگام ارسال به ايران، در اثر جنگ از بين رفت و خسارت هنگفتي بر شركت وارد شد. خسارت جنگ جهاني دوم به شركت تلفن ايران معادل 60/270/739/1 ريال برآورده شده است.
نياز روزافزون مردم به تلفن سبب شد كه شركت از متقاضيان تلفن مبلغ 600 تومان در سه قسط دريافت كند و سرمايه لازم را فراهم آورد. شركت با اين سرمايه چهار دستگاه سه‌هزار شماره‌اي، جمعاً دوازده‌هزار شماره، به شركت جنرال الكتريك انگليستان سفارش داد. اين تلفنها به ايران وارد و نصب شدند به طوري كه در ساعت 24 شب 23 آذر 1329 شماره تلفنهاي تهران از چهر شماره‌اي به پنج شماره‌اي تبديل شد. به اين معني كه علاوه بر چهار شماره متداول يك شماره «3» هم به اول چهار شماره اضافه شد. مثلاً 6999 به 36999 تبديل شد.
تا سال 1334 توسعه تلفن خودكار متوقف بود تا اين كه در تاريخ 20/6/34 قرارداد خريد 000/180 شماره تلفن به وسيله وزير پست و تلگراف و تلفن و سفير آلمان امضا شد. مدت اجراي اين قراداد چهار سال بود. بر طبق اين قرارداد وزارت پست و ارتباط آلمان متعهد شده بود كه براي تهيه در طرح و نظارت بر اجراي قرارداد كارشناساني به تهران اعزام كند و هزينه اين كارشناسان بر عهده آلمان باشد. نيز متعهد شده بود كه چهرصد نفر محصل ايراني براي مدت سه ماه تا يك سال به آلمان برده تا آموزش لازم را فراگيرند. در تاريخ 14 آذرماه 1334 دو نفر مهندس آلماني به ايران وارد شدند و طراحي شبكه تلفن را آغاز كردند. به دنبال ورود اين دو نفر، پنج نفر مهندس و كارشناس ديگر اعزام شدند و براي نصب تلفنهاي كرمانشاه، اصفهان، آذربايجان، خراسان و خوزستان به كار پرداختند.
از فروردين سال 1336 مقرر شد كه هر شش ماه پنج‌هزار شماره جديد به كار افتد. براي برقراري هر شماره تلفن اتوماتيك در تهران و شهرستانها 22000 ريال سپرده دريافت مي‌شد و براي هر شهر مقرر شد كه وقتي مراكز تمام خودكار نصب مي‌شود كه حداقل پانصد متقاضي، هر يك مبلغ دوهزار ريال به حساب مشخصي در بانك واريز كنند تا درخواست آنها مورد توجه قرار گيرد.
قرارداد نصب 180 هزار شماره كه با دولت آلمان بسته شد با سرعت و اغلب پيش از وقت مقرر نصب و راه‌اندازي شد وليكن درخواست مردم روزافزون بود و شهرهاي كوچك نيز درخواست تلفن داشتند. پاسخ به درخواست مردم اغلب با تأخير بسيار صورت مي‌گرفت و اقدامات دولت كافي نبود.
در سال 1347 فقط 10500 شماره تلفن خودكار و 79000 شماره تلفن غير خودكار در شهرستانها نصب شد و شبكه تلفني شهرستانهاي بندرانزلي، لاهيجان، مراغه، سنندج، دزفول و شاهرود به شبكه تلفن خودكار تبديل شد. در سال 1348 تعداد سي‌وهفت‌هزار و پانصد شماره در تهران و شهرستانها راه‌اندازي و بر طبق برنامه مقرر شد كه در سال 1350، تبريز 70 هزار شماره، اصفهان 55 هزار، مشهد 50 هزار، رشت، شيراز و اهواز و آبادان هر يك 30 هزار شماره تلفن داير داشته باشند تا سال 1357 تعداد تلفنهاي نصب شده 000/108/1 شماره و تعداد تلفنهاي مشغول به كار 797526 شماره رسيد.

 
تلفن كارير
در سال 1320 نيروهاي روس و انگليس و آمريكا خاك ايران را اشغال كردند. آنها به هنگام ورود به ايران كليه خطوط تلگرافي و مراكز بي‌سيم و پخش صدا را در اختيار گرفتند و هر يك براي خود نيز سيم‌كشي‌هاي جديد كردند و مراكزي را به وجود آوردند. در مراكزي كه اين دولتها بوجود آوردند به جاي آن كه از مراكز تلفن معمولي استفاده كنند از مراكز كارير به كار بردند تا مكالمات آنها قابل گرفتن نبوده و محرمانه باشد. توضيح آن كه در تلفنهاي معمولي انرژي صوتي گوينده جريان ثابتي را به يك جريان متغيير الكتريكي تبديل مي‌كند و اين جريان در گوشي گيرنده صوتي شبيه صوت گوينده به وجود مي‌آورد. هر گاه در مسير سيم‌هاي ارتباطي تلفن ديگري به سيم فرستنده متصل شود صداي گوينده با آن تلفن هم شنيده مي‌شود. در صورتي كه در دستگاه كارير جريان الكتريكي كه توسط صداي گوينده به وجود آمده با يك جريان با بسامد زياد كه جريان حامل يا كارير گفته مي‌شود آميخته مي‌شود و براي شنيدن صداي گوينده آشكارساز لازم است. آشكارساز صداي گوينده را از جريان با بسامد زياد جدا كرده به گوش شنونده مي‌رساند.
وزارت پست و تلگراف و تلفن با بازسازي و تغييراتي كه در اين خطوط به وجود آورد توانست در سال 1326 ارتباط تلفني كارير را در ايران برقرار كند. نخستين شهرهايي كه از سيستم كارير استفاده كردند عبارت بودند از :
تهران، قزوين، همدان، كرمانشاه، قصرشيرين، قم، خسروي، اراك، انديمشك، اهواز، خرمشهر، ملاير، بروجرد و خرم‌آباد.
در سال 1341 تهران به وسيله 20 دستگاه فرستنده كه 16 دستگاه در محل بي‌سيم فعلي و چهار دستگاه ديگر در مركز بي‌سيم جمشيديه نصب شده بود با شهرهاي كشور ارتباط تلفني برقرار مي‌كرد. از سال 1343 سيستم جديدي به نام «مايكروويو» در مخابرات ايران ايران بكار گرفته شد كه داراي اهميت خاصي در ارائه خدمات ارتباطي به ويژه در ارتباط بين شهري و بين‌المللي مي‌باشد.

مايكروويو
مايكروويو از واژه انگليسي MICRO به معني بسيار كوچك و WAVE به معني موج گرفته شده است و در اصطلاح به بخشي از امواج راديوئي خيلي كوتاه اطلاق مي‌شود و موارد استفاده مختلفي دارد. نخستين خط مخابراتي، مايكروويو در سال 1947 ميلادي در امريكا به طور آزمايشي داير گرديد.

    مايكروويو در ايران
استفاده از مايكروويو در ايران در دهه 1330 مورد بررسي قرار گرفت و در اواخر همين دهه طرح مايكروويو سنتو خط كوچ مايكروويو تهران – حلقه‌دره تهيه و به موقع اجراء گذاشته شد.

 
    مايكروويو تهران  - حلقه دره
با اينكه كار تاسيس خط مايكروويو تهران – حلقه دره بعد از شبكه پيمان مركزي يا سنتو تصويب و شروع شد ، با اين حال چون حجم كار آن به مراتب كمتر بود خيلي زود آماده بهره برداري قرار گرفت و در شهريور ما سال 1343 براي اولين بار در ايران از طــريق مايكروويو ارتباط تلفني برقرار شد .
خط فوق داراي سه ايستگاه تهران – ده‌حسن و حلقه دره و ظرفيت نهائي آن 120 كانال تلفني بود كه از اين كانالها علاو بر برقراري ارتباط تلفني با داخل و خارج كشور ، جهت پخش برنامه هاي راديو و تلويزيون از طريق تاسيسات ، مركز فرستنده كمال‌آباد نيز استفاده مي‌شد . كليه دستگاههاي اين خط ساخت كمپاني استاندارد الكتريك نورس آلمان بود.

    شبكه مخابراتي يكپارچه كشور
قرارداد تاسيس اين شبكه در سال 1348 با كنسرسيوم جي – ان – پي – اس  كه از چهار مؤسسه معروف سازنده وسائلي مخابراتي به نامهاي جنرال تلفن الكترونيك بين المللي ، نيپون الكتريك و ژاپن ، مهندسين مخابراتي پيچ و زيمنس آ ، گ آلمان  تشكيل مي شد منعقد گرديد.
اين شبكه كه از بزرگترين شبكه هاي مايكروويو دنيا محسوب ميشود داراي ظرفيت نهائي 1200 كانال و خطوط درجه دوم و فرعي آن نيز داراي ظرفيت هاي 960 –600  -300  - 240  -120 كانال تلفني بود در اين پروژه احتياجات مخابرات ارتش نيز منظور شده بود و علاوه بر آن خطوط فرعي وي – اچ – اف و يو  - اچ – اف  به منظور ارتباط با نقاط كوچك به كار گرفته شده بود.
كل طول خطوط اين پروژه در حدود 13000 كيلومتر بود كه 22 خط اين شبكه سرتاسري را تشكيل مي داد.
بعداز تاسيس شبكه هاي مايكروويو در ايران استفاده از سيستم تلفن خودكار بين شهري عملاً آغاز شد . طرح تلفن خودكار بين شهري در بهمن ماه سال 1349 توسط كمپاني زيمنس به اجراء در آمد و تا پايان سال 1354 جمعاً 58 شهر كشور مجهز به سيستم تلفن خود كار بين شهري شد .ارتباط تلفني ساير شهرها به وسيله 240 ترمينال 2 ، 1 و 3 كانالي كارير برقرار ميشد و طبق سوابق موجود تعداد دفاتر تلفن شهري در سال 1354 در سرتاسر ايران 500 دفتر مي باشد.

    تلفن همراه (موبايل)
تلفن به تدريج مراحل تكاملي خود را پيموده  است . در ابتدا تلفن براي مكالمه ميان دو نفر بوجود آمد . سپس مركز تلفني دستي و بعد مركز تلفن خودكار ارتباط ميانه چند و چندين و صدها و هزاران و ميليونها نفر را برقرار كرد. تلفن بي سيم و تلفن رقمي (ديجيتال) به كار رفت تا آن كه نوبت به تلفن همراه رسيد.
تلفن همراه وسيله مكالمه اي است كه مقيد به مكان خاصي نيست . اين تلفن كه در حجم كوچك ساخته شده است ميتواند در جيب جاي گيرد و همراه شخص باشد و در هر لحظه  ارتباط شخص را با هر نقطه اي از جهان برقرار كند ، اساس كار تلفن همراه مانند فرستنده و گيرنده يك بي سيم است . يعني هر تلفن موج صوتي را به جريان الكتريكي تبديل ميكند و سپس اين جريان متغير را بر روي موج بي سيم سوار كرده و به مركزتلفن ارسال ميكند .مراكز تلفن از طريق فيبر نوري با هم در ارتباط هستند هر پيام پس از انتقال از يك مركز به مركز ديگر به طور خودكار به تلفن طرف مورد نظر منتقل ميشود.
تلفن همراه از سال 1373 بااستفاده از يك مركز ده هزار شماره اي در تهران شروع به كار كرد . استقبال عمومي از تلفن همراه آن چنان زياد و گسترده بود كه علاوه بر تهران ، در همه جاي ايران نسبت به راه اندازي مراكز تلفن همراه درخواستهاي صورت گرفت و زماني كه شركت مخابرات ايران اعلام كرد  كه آماده پذيرش مشترك براي تلفن همراه است متجاوز از 200 هزار نفر با پرداخت حق اشتراك شش ميليون ريال در نوبت قرار گرفتند. شركت مخابرات ايران هم با توجه به كثرت درخواست كننده با سرعت كم نظيري اقدام به خريد مراكز 100 هزار و 80 هزار و 50 هزار شماره اي براي نصب در تهران و مراكز استانهاي كشور كرد.
تا پايان سال 1374 تعداد 15907 خط موبايل در تهران بزرگ واگذار شده است . در بعضي از مراكز استانها از جمله تبريز ،‌اصفهان ، شيراز و بعضي از شهرستانها مانند قزوين و قم تعدادي تلفنهاي همراه راه اندازي شده است . پيش بيني ميشود كه تا سال 1378 ( پايان 5 ساله برنامه دوم ) تعداد اين گونه تلفنها به 159200 شماره برسد.
مراكز تلفنهاي همراه توسط كابلهاي نوري با يكديگر در ارتباط هستند. ضمناً در ارسال پيامها از سيستمهايي استفاده ميشود كه امكان استاق سمع در تلفنهاي همراه وجود ندارد.
هزينه هاي مربوط به اجراي پروژه ماهواره مستقل جمهوري اسلامي ايران به شرح زير پيش بيني و برآورد شده است .

پایان نامه

برای دیدن ادامه مطلب از لینک زیر استفاده نمایید

انجام پایان نامه | دانلود مقاله

سفارش پایان نامه

نقشه