انجام پایان نامه

درخواست همکاری انجام پایان نامه  بانک مقالات رایگان انجام پایان نامه

سفارش پایان نامه

|

انجام پایان نامه ارشد

 پایان نامه خلاصه مقالات چهارمين همايش انجمن علمي پريودنتولوژي ايران

انجام پایان نامه


نام كتاب: خلاصه مقالات چهارمين همايش انجمن علمي پريودنتولوژي ايران
ناشر: معاونت پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي تهران
تاريخ انتشار: مهر ماه 1383
تيراژ: 1000 نسخه

مسئولين همايش

رئيس همايش: دكتر سيداصغر ميرعمادي

دبير اجرائي همايش: دكتر اميررضا ركن

اعضاء كميته علمي:
 دكتر اكبر خوشخونژاد- دكتر سيداصغر ميرعمادي- دكتر اميررضا ركن- دكتر فريده حقيقتي- دكتر يدالله سليماني‌شايسته- دكتر مژگان پاك‌نژاد- دكتر سيدحسين صالحي- دكتر مهوش موسوي‌جزي- دكتر افشين خورسند- دكتر سيدمجتبي سيدين – دكتر غلامعلي غلامي- دكتر فرخ خطيب‌لو- دكتر محمود تميزي- دكتر هدايت‌الله گلستانه – دكتر غلامعباس مرتضوي.

اعضاء كميته اجرائي:
دكتر سيداصغر ميرعمادي- دكتر اميررضا ركن- دكتر سيدمجتبي سيدين – دكتر سيامك يعقوبي- دكتر يدالله سليماني‌شايسته

اعضاء كميته بين المللي:
دكتر اصغر ميرعمادي- دكتر سيد‌حسين صالحي

اعضاء كميته امور نمايشگاهي:
دكتر اميررضا ركن- دكتر حسن سمياري

اعضاء كميته مالي:
دكتر اميررضا ركن- دكتر اصغر ميرعمادي
   

 
خلاصه مقالات همايش                        7

SOFT TISSUE MANIPULATION AND AUGMENTATION IN ESTHETIC DENTISTRY

Prof. Dr. Parlar TURKEY 

In general the available soft tissue volume and contours reflect the architecture of underlying hard tissues. In case of intraoral soft tissues, dental- alveolar hard tissues impress the shape and volume of the gingiva and alveolar mucosa.
Localized deficits in the gingiva or mucosa could be corrected by soft tissue surgery including various grafting techniques.
However, when the objective is the improvement of pink aesthetics around natural teeth, restorations or implants combination of surgical techniques and biomaterials would be necessary.
Existence of a healthy and sufficient amount of soft tissue is desirable for stable aesthetics in the visible zone of the dental arch. On the other hand, when hard tissue augmentation is going to be undertaken the quality and quantity of adjacent soft tissue plays an important role for the predictability of the results.
In the historic sense periodontal mucogingival surgical techniques are the fundamental source for soft tissue procedures in aesthetic dentistry. However, with the emergence of different demands in aesthetic dentistry such as implant situations other techniques for conditioning or manipulating the soft tissues have been developed.
In this lecture, various surgical techniques that are used for improving intraoral soft tissue aesthetics will be described and exampled by cases.
خلاصه مقالات همايش                        8

پيوند آزاد لثه

دكتر علي‌اكبر خوشخونژاد

پيوند آزاد لثه‌اي، عملي ساده با نتايجي قابل پيش‌بيني جهت افزايش ميزان لثه كراتينيزه مي‌باشد كه از اوايل دهه 60 ميلادي تا دهه 80 به عمل بسيار رايجي در رشته پريودنتولوژي تبديل گرديد. اگرچه تحقيقات آقاي Lindhe و Wenstorm نشان داد تا جائيكه كنترل پلاك جهت جلوگيري از پيشرفت بيماريهاي پريودنتال قابل اجرا باشد، كمبود لثه چسبنده (و كراتينيزه) مساله مهمي محسوب نمي‌گردد و اين تحقيقات باعث شد توصيه به انجام جراحي F.G.G به فراواني دهه‌هاي گذشته صورت نگيرد. با اين حال تجارب كلينيكي نشان مي‌دهد كه قبل از انجام درمانهاي ارتودنسي و پروتز نياز به مقداري از لثه كراتينيزه با كميت و كيفيت قابل قبول وجود دارد. به عبارت ديگر در صورت عدم وجود، ايجاد لثه كراتينيزه قبل از چنين درمانهايي ضروري است. عدم توجه به انقباض ثانويه بافت همبندي، اندازه پيوند و ضخامت آن و چگونگي آماده سازي بستر گيرنده پيوند، باعث مي‌شود كه نتيجه نهايي منطبق با هدف اصلي نباشد.



خلاصه مقالات همايش                        9

در اين بحث مروري، ضمن بررسي علل مشكلات متعاقب پيوند آزاد لثه، راهكارهاي مناسب جهت انجام يك پيوند آزاد لثه‌اي مناسب پيشنهاد مي‌گردد.
 
خلاصه مقالات همايش      10

Root Cementum and its Significance

Prof. Dr.Bosshardt 

The regeneration of peridontal tissues, destroyed or lost due to periodontitis, is a major objective in peridontal therapy. Although experimental studies have shown a great potential for peridontal regeneration, clinical and histological studies yielded widely different results. The limitations of periodontal regeneration largely depend on the regenerative potential on the root surface. Root cementum is the most cardinal periodontal tissue component that is indispensable for reconstituting tooth anchorage. The mineralized tissue that commonly forms after various periodontal regenerative procedures is not functionally attached to the instrumented root surface. It resembles either cellular intrinsic fiber cementum or bone. Various cementum types are found on human tooth roots, the most important being acellular extrinsic fiber cementum and cellular intrinsic fiber cementum. Knowledge of the development, structure, biochemical composition of these two major cementum types and understanding of the attachment mechanism to dentin is imperative in order to develop periodontal treatment modalities that are more predictable and more biology- based.
 
خلاصه مقالات همايش    11

موارد مختلف كاربرد در جراحيهاي موكوژنژيوال

دكتر جهانشاه برومند

استفاده از روشهاي جراحي موكوژنژيوال نظير پيوند آزاد لثه، مي‌تواند موارد متعددي را علاوه بر موارد متداول خود شامل گردد. همچنين انتخاب روش درمان در ضايعات موكوژنژيوال بگونه‌ايكه حصول نتيجه در زمان كوتاهتر و تعداد جلسات كمتر صورت گيرد مبحث جالبي است كه گاه نوعي نوآوري را اقتضا مي‌كند. سخنراني مورد نظر اين مسائل را بررسي مي‌نمايد.







 
خلاصه مقالات همايش     13

Immediate functional loading in edentulous lower jaw

Dr. SERDAR SOYTURK 

In rehabilitating total edentulous cases with osseointegrated implants, one of the prerequisites for establishing osseointegration is a stress- free healing period of 3 to 6 months. For most of the patients, this long healing period with a removable prosthesis is a barrier to acceptance of implant treatment.
Lately, an alternative treatment method for lower edentulous cases is well documented with a success rate equal to the conventional method.
In this live surgery presentation, immediately after the insertion of the implants in between mental foramina, abutments will be connected. Necessary bite registration will be taken.
While the patient is taken to the waiting room, in the lab a temporary fixed prosthesis will be fabricated.
This temporary prosthesis will be screwed into the implants in the afternoon session. Thus the implants will be loaded in the day of the surgery.
The permanent prosthesis will be fabricated and delivered to the patient within the following 3 months time.
When following certain guidelines it is possible to get success for immediate loaded implants for treatment of full edentulous cases.

 
خلاصه مقالات همايش    14

مروري به درمان ايمپلنت با روش Immediate Loading و گزارش چند مورد:
 دكتر مژگان پاك‌نژاد

در روش‌هاي استاندارد و روتين ايمپلنت يك دوره ترميم بدون اعمال بار 6 هفته‌اي توصيه مي‌شود كه معمولاً تحمل اين دوره بي‌دنداني براي بسياري ار بيماران دشوار مي‌باشد.
اغلب بيماران خواهان اين هستند كه بلافاصله سيستم بي‌دنداني‌شان بازسازي و داراي فانكشن شوند. همچنين زيبايي نيز سريعتر به آنها برگردانده شده و در وقتشان نيز صرفه جويي گردد.
امروزه با استفاده از روش Immediate Loading كه پروتز بلافاصله پس از اتمام عمل بر روي فيكسچر گذاشته مي‌شود. مي‌توان به اين خواسته تحقق بخشيد.
البته لزوم اعمال بار تاخيري در روش استاندارد بصورت علمي ثابت شده ولي هميشه ترس از failure بعلت اعمال فوري Load وجود داشته است




خلاصه مقالات همايش    15

اعمال بار بخودي خود مسئول ايجاد بافت فيبروزه نيست بلكه اين Micromotion هاي بالاتر از آستانه تحمل ( 50 تا  150) در طي دوره ترميم است كه ايجاد مشكل مي‌كند.
يكي از راههاي كنترل Micromotion در مقادير پايين‌تر از آستانه مخرب، دقت در انتخاب بيمار براي دست يابي به ثبات اوليه ايمپلنت از نظر sufficient bone quality است.
در اين مطالعه به بحث در مورد، موارد تجويز ايمپلنت در بي‌دنداني‌هاي مختلف، ملاحظات Esthetic و تكنيك و اصول گام به گام درمان با استفاده از روش Immediate Loading مي‌پردازيم.
 
خلاصه مقالات همايش    16

سينوس ليفت، كدام تكنيك؟ كدام ماده؟

دكتر حميد محمودهاشمي

چند سالي است كه روشهاي مختلف سينوس ليفت جهت حل مشكل ايمپلنت در قسمت خلفي ماگزيلا متداول شده است. همچنين مواد مختلفي علاوه بر استخوان خود فرد در اين تكنيكها استفاده مي‌گردد. روشهاي اصلي سينوس ليفت عبارتند از:
- Window simultaneous
- Window stage
- Osteotome
كه هم اكنون هر تكنيك، مورد استفاده خود را دارد و نيز كاربرد مواد مختلف الوپلاست همراه استخوان كاملاً مرسوم و توصيه شده است. هدف از اين مقاله بررسي روشها و مواد فوق و راهنمايي جراحان در انتخاب تكنيك بهتر و بيان موارد مثبت و منفي تكنيكهاي فوق مي‌باشد. همچنين آناتومي ناحيه بهمراه نكات كليدي اين تكنيكها مورد بحث قرار خواهد گرفت.
 
خلاصه مقالات همايش    17

ملاحظات اكلوژني و پريودنشيوم

دكتر مسعود اجلالي 

با تقليل پريودنشيوم پس از بيماريهاي پريو و درمان آن ملاحظات اكلوژني خاص بشرح زير بايستي مورد نظر باشد.
1- تغيير در Occlusul table بعلت تقليل در نيروهاي وارده بر دندان
2- تغيير در Occlusul scheme بعلت عدم توانائي در وظايفي كه دندانها در حركات افقي فك دارند
3- Occlusul Adjustment بعلت تقليل نيروها بين دندانهاي موجود بخصوص دندانهائي كه تحت تروما بوده وبا كاهش بافت‌هاي پريودنشيوم مواجه هشتند
در اين سخنراني به موارد فوق اشاره شده و نحوه اجراي آن شرح داده خواهد شد.







 
خلاصه مقالات همايش    19

شيوع بيماري لثه و پريودونتال در بيماران قلبي مصرف كننده نيفديپين

دكتر محمدحسن نجفي‌نشلي

نيفديپين يك كلسيم كانال بلوكر از گروه دي هيدروپيريدين مي‌باشد كه بطور وسيعي بعنوان وازوديلاتور در درمان هيپرتانسيون و بيماري ايسكميك قلبي استفاده مي‌شود. افزايش حجم لثه يكي از اثرات جانبي مصرف نيفديپين مي‌باشد. اين مطالعه براي اينكه شيوع بيماريهاي پريودنتال و افزايش حجم لثه را در بيماران قلبي تحت درمان با نيفديپين تعيين كند، اجرا شد.
روش كار:
در يك مطالعه مقطعي اطلاعات از 16 بيمار كه نيفديپين مصرف مي‌كردند با 20 بيمار با اختلالات قلبي كه نيفديپين را مصرف نمي‌كردند، مقايسه شد. همه بيماران از نظر بيماريهاي پريودنتال و افزايش حجم لثه با سه ايندكس مختلف آزمايش شدند. ايندكس پريودنتال PI (Silness & Loe- 1964. (Russel- 1965) و ايندكس افزايش حجم لثه GO (Miller Damm- 1992)

خلاصه مقالات همايش       20

نتايج:
بين دو گروه نيفديپين و شاهد از لحاظ سن، جنس، ايندكس راسل و PI هيچ تفاوت معني‌داري وجود نداشت. اما درصد شيوع هيپرپلازي در گروه نيفديپين در ناحيه دندانهاي قدامي فك پايين شديدتر بود. P=0.05
در پايان نتيجه مي‌گيريم كه شيوع افزايش حجم كلينيكي مرتبط با دارو درماني مزمن با نيفديپين پايين است. شدت هيپرپلازي ناشي از نيفديپين به طور مستقيم با سطح تحصيلات و بهداشت دهان بستگي دارد.
 
خلاصه مقالات همايش      21

بررسي ارتباط بين بيماريهاي پريودنتال و ميزان فيبرينوژن پلاسما

دكتر كاظم فاطمي

مقدمه:
فيبرينوژن يكي از پروتئين‌هاي فاز حاد است كه سطح آن در ضمن بيماريهاي پريودنتال افزايش مي‌يابد. هدف از انجام مطالعه حاضر بررسي ارتباط بين بيماريهاي پريودنتال و ميزان فيبرينوژن پلاسما مي‌باشد.
مواد و روشها:
در اين مطالعه تعداد 60 نفر (30 نفر گروه تست و 30 نفر گروه كنترل) شامل 27 مرد و 33 زن بررسي شدند. پارامترهاي پريودنتال مورد بررسي شامل: ميزان عمق پلاكت (PPD)، سطح چسبندگي (CAL) و خونريزي حين پروبينگ (BOP) بود. علاوه بر اين فاكتورهاي سن، جنس، ميزان تحصيلات، وضعيت بهداشت دهان و دندان و استعمال دخانيات بررسي گرديد و بيماران جهت تعيين ميزان فيبرينوژن به آزمايشگاه ارجاع شدند.
يافته‌ها:
 پس از آناليز آماري داده‌ها نتايج مطالعه نشان داد كه:
خلاصه مقالات همايش       22

1- ميزان فيبرينوژن در گروه تست (mg/dl 24/312) نسبت به گروه كنترل (mg/dl 32/282) بطور معني‌داري بالاتر بود.
2- با افزايش CAL ميزان فيبرينوژن نيز افزايش مي‌يابد.
3- ميزان فيبرينوژن در افراد با BOP بالاتر، بيشتر است.
4- با بالا رفتن عمق پاكت ميزان فيبرينوژن نيز بالا مي‌رود ولي اين افزايش معني‌دار نبود
5- ميزان تحصيلات و وضعيت بهداشت نسبت معكوس با مقدار فيبرينوژن نشان داد.
نتيجه گيري:
 بيماريهاي پريودنتال مي‌تواند باعث افزايش فيبرينوژن گردد كه ممكن است به علت ماهيت عفوني اين بيماريها باشد.
 
خلاصه مقالات همايش       23

موارد تجويز و عدم تجويز در جراحي اندودانتيكس

دكتر حسن رزمي

اصولاً درمانهاي اندو امروزه بدليل پيشرفت روشهاي آموزشي و توانمندتر شدن دندانپزشكان و روند رو به رشد مواد و تجهيزات از درصد موفقيت بسيار بالائي برخوردار گشته اما اعتقاد عمومي بر اين است كه در صورت عدم موفقيت درمان ريشه. براي تصحيح آن جراحي تجويز گردد كه اين توصيه درست نيست چرا كه اكثر شكستها به شكل مناسبي توسط درمان مجدد با موفقيت مواجه خواهد شد و مطالعات هم نشان داده كه بيش از   درمانهاي مجدد موفقيت آميز بوده اما شرايطي هم وجود دارد كه اگر جراحي انجام نگيرد دندان بايد در آورده شود كه در اين مقاله سعي در ارائه موارد تجويز و در صورت امكان روشهاي مورد استفاده در جراحي اندودونتيك خواهد شد.
 
خلاصه مقالات همايش      24

روشي جديد جهت قرار دادن ايمپلنت در ريج‌هاي آتروفيك فك بالا بدون استفاده از گرافتهاي استخواني يا ممبران

دكتر هدايت‌اله گلستانه

جهت جايگزين موفقيت آميز ايمپلنت ميزان كافي استخوان از نظر ارتفاع و عرض مورد نياز است. هنگامي كه ريج استخواني دچار تحليل شديد مي‌گردد حجم استخوان باقي مانده قبل از قرار دادن ايمپلنت بايستي به گونه‌اي مناسب افزايش پيدا نمايد. روش‌هاي مختلف گرافت استخواني جهت حل اين محدوديت ابداع گرديده است كه احتياج به مراحل متعدد جراحي و زمان نسبتاً طولاني جهت ترميم محل عمل دارد.
روشي كه در اين مقاله ارائه مي‌گردد روشي است موفق جهت جايگزاري ايمپلنت در ناحيه خلفي فك بالا كه دچار آتروفي گرديده و بدون احتياج به گرافتهاي استخواني و يا ممبران قابل انجام است.
ترميم كلينيكي ضايعات استخواني پس از 6 ماه تكميل مي‌گردد.



 
خلاصه مقالات همايش      26

بررسي مقايسه اي اثر Enamel matrix protein به تنهائي و به همراه Autogenous bone graft در درمان ضايعات پريودنتال داخل استخواني دو ديواره – مطالعه انساني به همراه Re- entry شش ماهه

دكتر امير اسكندري

مقدمه و هدف :
هدف از اين تحقيق مقايسه نتايج حاصل از ترميم ضايعات پريودنتال انساني داخل استخواني دو ديواره در يك مطالعه باليني كنترل شده به دنبال درمان با EMP به تنهايي و به همراه پيوند استخواني اتوژن بر روي بيماران مي باشد. اين تحقيق پاسخگوي اين سئوال خواهد بود كه آيا استفاده توأم باعث بهبود نتايج حاصله خواهد شد يا خير؟
روش و مواد:
اين مطالعه به روش كارآزمايي باليني يك سو كور به صورت Split mouth بر روي 8 جفت ضايعه پريودنتال داخل استخواني دو ديواره مشابه با عمق پروبينگ 5 ميلي متر يا بيشتر و عمق ضايعه استخواني
 3 ميلي متر يا بيشتر به دنبال فاز يك درمان انجام گرفت. در سمت شاهد از (EMP) Enamel matrix protein و در سمت مورد از EMP به همراه Autogenous bone graft استفاده شد.
خلاصه مقالات همايش       27

نتايج:
در ابتدا (baseline) دو گروه از لحاظ ايندكس لثه اي و متغيرهاي بافت نرم و سخت اختلافي نداشتند. پس از 6 ماه هر دو روش درماني باعث كاهش معني دار عمق پروبينگ و حصول چسبندگي شدند. تشكيل استخوان جهت هر دو گروه معني دار بود ولي روش درماني توأم بطور معني داري باعث تشكيل بيشتر و Resolution بيشتر ضايعه استخواني شد (تشكيل استخوان 2/75mm در مقايسه با 1/67mm )
نتيجه گيري:
با توجه به يافته هاي اين مطالعه ميتوان نتيجه گرفت كه هر دو روش درماني باعث بهبود پارامترهاي باليني ميشوند. استفاده توأم EMP به همراه پيوند استخواني اتوژن باعث تشكيل بيشتر استخوان و Resolution بيشتر ضايعه استخواني ميشود. در مقابل محدوديت در ميزان پيوند استخواني اتوژن قابل برداشت از منابع داخل دهاني از معايب اين روش ميباشد.
 
خلاصه مقالات همايش      28

مقايسه تاثيردو ماده استخوان ساز Cerasorb با Bio- Oss در ترميم ضايعات اينفرابوني پريودنتال

دكتر حسن سمياري (سخنران)
دكتر نيكو سرحدي، مهندس ناصر ولايي، دكتر تكتم جلاير

سابقه و هدف تحقيق:
با توجه به شيوع ضايعات اينفرابوني پريودنتال وعوارض شناخته شده آنها و ادعاي شركتهاي سازنده مواد استخوان ساز cerasorb و Bio- Oss مبني بر موفقيت هر يك در ترميم ضايعات و عدم وجود گزارشي مبني بر مقايسه ارجح بودن آنها و به منظور مقايسه تاثير دو ماده استخوان ساز Cerasorb و Bio- Oss اين تحقيق روي ضايعات اينفرابوني پريودنتال مراجعين به بخش پريودنتيكس دانشكده دندانپزشكي شاهد در سال 82- 1381 انجام گرفت.
مواد و روشها:
تحقيق با طراحي كارآزمايي باليني بر روي افراد در سنين 55- 35 سال، فاقد بيماري سيستميك و مصرف سيگار و دارو كه موافقت خود را براي همكاري با طرح اعلام نموده باشند انجام گرفت. تشخيص ضايعات با پروبينگ و راديوگرافي و وضعيت تعداد ضايعات و شدت ضايعات و نيز
خلاصه مقالات همايش     29

وضعيت P.D، C.A.L، عمق ديفكت در راديوگرافي، لقي و B.O P با روش استاندارد آنها تعيين گرديد. بيماران برحسب مراجعه مستمر به طور تصادفي به گروههاي شاهد (Bio- Oss) و مورد (Cerasorb) تقسيم و تحت درمان قرار گرفتند و در فواصل 1 ماه، 2 ماه و 3 ماه وضعيت شاخصهاي پنجگانه فوق مطابق استاندارد آنها تعيين و براي تغييرات C.A.L, P.D ، عمق ديفكت در راديوگرافي در داخل هر گروه با آمارهاي Paired T- test و بين دو گروه با آمارهاي T- test و براي تغييرات لقي و B.O.P با آمارهاي Sign test  مورد قضاوت آماري قرار گرفت.
يافته ها:
تحقيق روي 6 بيمار با تعداد 16 ضايعه اينفرابوني پريودنتال و در هر گروه 8 ضايعه انجام گرفت. سن بيماران 5   41 سال بود. بيماراني كه Bio- Oss را دريافت كردند، ميزان P.D از mm 3/2   7/4 قبل از درمان به mm 5/1  9/2 درماه سوم تغيير يافت ( 0001/0P<) ودر گروه  Cerasorb به ترتيب از mm 2/1  1/5 به mm 2/1  5/3 تغيير يافت
 (0001/0 P<) و ميزان تاثير دو ماده مشابه بود. شاخصهاي C.A.L، لقي، B.O.P نيز هر كدام از موارد در داخل گروه خود در ترميم ضايعات موثر بودند . (001/0P<) ولي بين گروهها اختلاف معني دار نبود. و در مورد عمق ديفكت در راديوگرافي Bio-Oss در ترميم ضايعات موفق بود وميزان تغييرات mm 8/3  5/3 با  4/8% تغيير (001/0P<) و در مقايسه بين دو گروه نيز Bio- Oss موفق تر بود (004/0p<).
خلاصه مقالات همايش     30

نتيجه گيري و توصيه ها: ماده استخوان ساز Bio-Oss بهتر از ماده استخوان ساز Cerasorb در ترميم ضايعات اينفرابوني پريودنتال عمل
 مي‌كند. با توجه به مشابه بودن قيمت و دسترسي به هر دو ماده پيشنهاد مي‌شود كه با توجه به حجم نمونه نسبتاً نازك مورد بررسي، ارائه اين تحقيق روي حجم نمونه بيشتر را توصيه مي كنيم.


 
خلاصه مقالات همايش      31

بررسي رابطه انواع الگوهاي اكلوژني در حركات طرفي بر روي برخي پارامترهاي پريودنتال در بيماران مبتلا به moderate to severe periodontitis

دكتر بهزاد هوشمند )سخنران(
دكتر بنفشه دولت‌آبادي- دكتر مسعود جلالي- مهندس ماني كاشاني- دكتر مرتضي قادري احسان‌پور

مقدمه:
بيماريهاي پريودنتال يكي از شايعترين بيماريهاي دهان و دندان مي‌باشد كه با پيشرفت و عدم كنترل اين بيماريها به تخريب استخوان آلوئول، لقي دندانها و در نهايت از دست دادن دندانها مي‌انجامد و مشكلات روحي، اجتماعي و تغذيه‌اي فراوان را به دنبال دارد.
عوامل متعددي در ايجاد و پيشرفت بيماريهاي پريودنتال دخيل هستند كه يكي از اين عوامل مهم زمينه ساز و مستعد كننده بيماريهاي پريودنتال الگوي اكلوژني نامناسب و مخرب مي‌باشد كه بايستي در مواردي كه جراحي پريودنتال براي درمان اين بيماريها انجام مي‌شود تصحيح اكلوژن همزمان يا متعاقب برطرف كردن التهاب لثه و حذف پاكتهاي پريودنتال


خلاصه مقالات همايش     32

انجام مي‌شود تا از وارد آمدن نيروهاي مخرب افقي حين حركات طرفي
(Laterusive) جلوگيري شود و به يك وضعيت با ثبات پريودنتال دست يابيم.
مواد و روشها:
در اين مطالعه 31 بيمار (19 خانم و 12 آقا) مبتلا به Moderate to severe periodontitis جمعاً 62 سمت (Side) آنها از لحاظ الگوي اكلوژني بررسي شدند. الگوهاي اكلوژني طبق طبقه بندي آقاي دكتر Boucher به چهار دسته تقسيم شدند:
1-(Anterior Group Function) AGF
2- (Canine Rise) CR
3- (Partial Group Function) PGF
4- (Total Group Function) TGF
در اين بيماران بعضي از پارامترهاي پريودنتال نظير
(Clinical Attachment Loss) CAL, (Bleeding on Probing) BOP,
(Probing Depths) PD و الگوي غالب تخريب استخوان نواحي بين دنداني اندازه‌گيري و تعيين شدند و اين پارامترها در چهار گروه اكلوژني و نحوه تاثير الگوي اكلوژني بر جدا شدن دندانهاي خلفي ناحيه Working(نحوه ديسكلوژن) در الگوهاي اكلوژني AGF و CR مورد بررسي قرار گرفتند.



خلاصه مقالات همايش      33

يافته‌ها:
با بررسي پارامترهاي BOP, PD, CAL و الگوي غالب تخريب استخوان در چهار گروه اكلوژني مورد نظر به اين نتايج دست يافتيم:
1- ميانگين CAL و PD در الگوهاي اكلوژني TGF و PGF از ميانگين CAL و PD در الگوهاي اكلوژني CR و AGF بيشتر بود.
2- غالباً (بيشتر از 80%) در تمامي الگوهاي اكلوژني ، خونريزي حين پروب زدن وجود داشت و الگوي غالب تخريب استخوان بين دنداني افقي
(Horizontal) بود.
3- در الگوي اكلوژني AGF ميانگين CAL و PD دندانهاي سانترال و لترال از ميانگين CAL و PD دندانهاي خلفي (پرمولرها و مولرها) و كانين‌ها بيشتر بود.
4- در الگوي اكلوژني PGF ميانگين CAL و PD دندانهاي خلفي (مولرها و مولرها) از ميانگين CAL و PD دندانهاي سانترال و لترال و كانين بيشتر بودند.
نتيجه:
پارامترهاي پريودنتال نظير CAL و PD در الگوي اكلوژني CR نسبت به الگوهاي اكلوژني ديگر داراي ميزان كمتري مي‌باشد، همچنين اين پارامترها در بين دو نحوه اثر الگوي اكلوژني بر جدا شدن دندانهاي خلفي سمت Working (نحوه ديسكلوژن) در نوع Immediately كمتر مي‌باشد.
 
خلاصه مقالات همايش      34

مقايسه اثرات كلينيكال بافت همبند كام و كلاژن بعنوان غشا همراه با Bio- Oss در درمان ضايعات عمودي استخوان آلوئول بين دنداني

دكتر حميد مقدس
دكتر ليلا سلطاني(سخنران)

سابقه و هدف:
به منظور درمان ضايعات عمودي استخوان آلوئول از روشهاي بازسازي كنننده متعددي نظير انواع غشاها و مواد پيوندي استخوان استفاده شده است كه نتايج متنوعي در مطالعات مختلف بدست آمده است. در اين مطالعه 2 نوع غشا (كلاژن و بافت همبند كام) به همراه Bio- Oss در درمان ضايعات عمودي بين دنداني استخوان آلوئول مورد مقايسه قرار گرفتند.
مواد و روشها:
 مطالعه به روش كارآزمايي باليني و بصورت كنترل شده تصادفي يك سو كور صورت گرفت. 15 بيمار با متوسط 75/2   39 سال، 8 زن و 7
خلاصه مقالات همايش     35

مرد، كه داراي حداقل دو ضايعه عمودي بين دنداني با حداقل از دست رفتن چسبندگي 5 ميلي‌متر و با عمق ضايعه استخواني در محدوده 3 ميلي‌متر و بيشتر و بصورت دو طرفه بودند، انتخاب شدند. هر
ضايعه، بطور تصادفي در گروه تجربي يا شاهد قرار گرفت. در هر دو گروه از Bio-Oss استفاده شد، در گروه تجربي، از بافت همبند كام بعنوان غشا و در گروه شاهد از غشا كلاژن جهت پوشش Bio-Oss استفاده شد. متغيرهاي كمي شامل: عمق پاكت، چسبندگي كلينيكال، موقعيت حاشيه لثه، عمق ضايعه استخواني آلوئول و موقعيت كرست استخوان و ميزان لقي در شروع مطالعه و 9 ماه بعد در جراحي ورود مجدد اندازه‌گيري شدند.
يافته‌ها:
 بعد از بررسي داده‌ها، نتايج نشان داد كه در هر گروه، پس از درمان، از نظر كليه شاخص‌هاي تحت بررسي، نسبت به قبل از درمان، تفاوت قابل توجه بود. ولي اختلاف معني‌داري بين دو گروه از نظر كليه متعيرها مشاهده نشد.
نتيجه‌گيري:
 با توجه به نتايج بدست آمده، مشاهده شد كه اثرات كلينيكي حاصل از كاربرد بافت همبند كام و كلاژن بعنوان غشا، به همراه Bio-Oss در درمان ضايعات عمودي بين دنداني، در مقايسه با يكديگر تفاوت قابل توجهي ندارند. هر چند كه در هر دو روش جراحي بطور معني‌داري تمام متغيرها نسبت به قبل از درمان بهبودي نشان مي‌دادند.
خلاصه مقالات همايش     36

ارزيابي فرآورده‌هاي جديد حاوي اسيد تانيك در كاهش خونريزي از لثه
دكتر محمد كتابي 

مقدمه:
ژنژيويت مزمن مرتبط با پلاك ميكروبي شايعترين نوع بيماريهاي پريودونتال است. خونريزي از علائم زود هنگام التهاب لثه مي‌باشد. درمان ژنژيويت و رفع التهاب عموماً منجر به كاهش قابل توجه خونريزي از لثه مي‌شود. استفاده از دهان شويه‌ها جهت كنترل شيميايي پلاك همواره مورد نظر بوده است. اما استفاده از مواد آستريجنت كه باعث انقباض بافتها و كاهش ترشح بافتي و خونريزي مي‌شوند كمتر مورد توجه قرار گرفته است. از اينرو هدف از اين تحقيق بررسي اثر ضد خونريزي يك تركيب جديد به نام سنس ايران از لثه مي‌باشد.
مواد و روشها:
در اين تحقيق تجربي فرآورده‌ جديدي از اسيد تانيك به عنوان ماده اصلي با مواد فرعي ديگر مانند يديد پتاسيم، تيمول، گليسيرين و منتول فرمولاسيون گرديد. مراحل تهيه فرآورده با همكاري دانشكده داروسازي دانشگاه علوم پزشكي اصفهان شامل فرمولاسيون پينت، تهيه پينت و
خلاصه مقالات همايش     37

كنترل فرآورده انجام شد. سپس در 20 بيمار مرد با ژنژيويت مزمن و بدون هيچ بيماري سيستميك، ايندكس خونريزي از لثه اندازه گيري شد. از بيماران خواسته شد سه بار در روز و هر بار ml5/0 از فرآورده را بر روي لثه ماساژ دهند. پس از 5 روز مجدداً شاخص ايندكس لثه‌اي اندازه گيري شد. 10 روز پس از استفاده از ماده اصلي، عين مراحل تجويز قبلي با دارو نما انجام شد. عوامل مداخله گر مانند مسواك زدن و تغذيه حتي‌الامكان در همه بيماران يكسان سازي شد.
نتايج و بحث:
نتايج حاصل از اين تحقيق بيانگر آنست كه اين تركيب جديد باعث كاهش خونريزي از لثه به ميزان 7/84 درصد شده است. همچنين سطوح داراي خونريزي پس از دريافت دارو بطور قابل ملاحظه‌اي كاهش يافت.
بنابراين استفاده از مواد آسترجنت به عنوان مكمل در دهانشويه‌ها مي‌تواند در جهت كنترل و كاهش خونريزي از لثه موثر باشد.
 
خلاصه مقالات همايش      38

بررسي شيوع پريودنتيت موضعي جوانان (L.J.P) در دانش آموزان 15 و 16 ساله دبيرستان‌هاي دخترانه و پسرانه شهر صنعتي البرز و الوند قزوين
دكتر جلال‌الدين صميمي

چكيده
زمينه: پريودنتيت عبارتست از بيماري نسوج نگهدارنده دندان كه در نهايت منجر به از دست دادن دندان‌ها مي‌گردد. امروزه با توجه به ازدياد جمعيت جوان در كشورمان، مطالعه شيوع اين بيماري در جوانان، به عنوان اولين گام در جهت پيشگيري و درمان آن از اهميت وافري برخوردار است.
هدف:
 اين مطالعه به منظور بررسي شيوع پريودنتيت موضعي جوانان
 (L.J.P) در دانش آموزان 15 و 16 ساله دبيرستان‌هاي شهر صنعتي البرز و الوند قزوين انجام شد.
مواد و روش‌ها:
 بررسي شيوع L.J.P در يك نمونه 780 نفري، در دو مرحله انجام شد: در مرحله اول بيماراني كه پاكت‌هاي به عمق 5/4 ميلي‌متر و بيشتر داشتند

خلاصه مقالات همايش     39

جدا گرديده و از آنها CSSI, GI, PLI به عمل آمد و افراد مشكوك بدين ترتيب جدا شدند و در مرحله دوم معاينه، ضمن بررسي مجدد CSSI, GI, PLI, Probing و پركردن فرم پرسشنامه، راديوگرافي B.W و در صورت نياز P.A (پري آپيكال) گرفته شد و تحليل استخوان حدود 2 ميلي‌متر در اطراف بيش از يك دندان و عدم تناسب با محرك‌هاي موضعي، در آمار گنجانده مي‌شد.
يافته‌ها:
 از تعداد 780 نفر دختر و پسر تعداد 4 نفر دختر و تعداد 2 نفر پسر مبتلا به L.J.P شناخته شدند. ميزان شيوع براي دختران 98/0% و براي پسرها 73/0% بدست آمد.
نتيجه‌گيري:
L.J.P در بين دانش آموزان 15 و 16 ساله وجود دارد و بهترين تخمين براي ميزان شيوع در اين تحقيق 8/0% بوده است كه هيچ تفاوتي آماري معني‌داري در ميزان شيوع بين دو جنس وجود ندارد.

 
خلاصه مقالات همايش     40

مطالعه وضعيت پريودنشيوم در بيماران مبتلا به HTLV-1 در مرحله Carrier
دكتر ناصر سرگلزايي

ويروس 1- HTLV از گروه رترو ويروسهاي انساني است كه در بعضي از بيماران عامل لوسمي سلولهاي لنفوسيت T و پاراليزي اسپاستيك و يا ميلوپاتي وابسته به 1- HTLV وبعضي بيماريهاي التهابي ديگر مي‌باشد. علاوه بر مناطق آندميك كه مبتلا براي اين ويروس گزارش شده است. استان خراسان در سال 1370 به عنوان منطقه آندميك با شيوع 3% شناخته شده است. لذا با توجه به اين موضوع وفقدان مطالعات درزمينه علائم باليني داخل دهاني اين بيماري، به بررسي وضعيت انساج پريودنشيوم در بيماران حامل ويروس 1- HTLV پرداخته شده است.
تعداد 30 بيمار ( 10 مرد و 20 زن) با ميانگين 5/41 سال كه آلودگي آنها به ويروس 1- HTLV محرزشده بود مورد مطالعه قرار گرفتند. بيماران مزبور از بين مراجعه كنندگان به بخش اعصاب بيمارستان قائم (عج) مشهد انتخاب گرديدند. وضعيت نسوج پريودنشيوم از لحاظ رنگ، قوام، وجود بيماريهاي لثه، عمق پاكت، لكوپلاكيا، اريتم خطي لثه، عفونت كانديديا، ANUG، NUP و ....  مورد بررسي قرار گرفتند و سه اندكس

خلاصه مقالات همايش       41

دبري، جرم (گري و ورميليون) و جينجيوال ( Loe & Silness) اندازه‌گيري و ثبت شد.
از نظر اندكس كالكولوس و جينجيوال اختلاف معني‌داري در دو گروه شاهد و مورد مشاهده نگرديد، در حاليكه در مورد اندكس دبري، بين دو گروه اختلاف معني‌داري وجود داشت، به طوريكه 3/63% از بيماران حامل ويروس 1- HTLV از نظر شاخص فوق در گروه Poor قرار داشتند. در حاليكه 3/33% افراد گروه شاهد در اين گروه بودند. از نظر ابتلا به بيماريهاي لثه، درصد بيشتري از مبتلايان به ژنژيويت و پريودنتيت در گروه بيمار قرار داشتند، ليكن اختلاف مزبور از نظر آماري معني دار نبود. اگر چه اندكس پلاك در حاملين ويروس 1-‌ HTLV با گروه شاهد تفاوت معني‌داري داشت. ليكن اختلاف معني‌داري در وضعيت انساج پريودنتال بين دو گروه سالم و حاملين ويروس 1- HTLV از لحاظ ابتلا به بيماري لثه وجود نداشت. بنابراين رعايت بهداشت دهان به منظور حذف پلاك و جلوگيري از ابتلا به بيماريهاي لثه توصيه مي‌گردد.
 
خلاصه مقالات همايش      42

بررسي اثرات ليزر كم توان Ga- As بر بازسازي ضايعات پريودنتال در سگ

سخنران :دكتر رضا فكرآزاد (سخنران)
دكتر مهدي صاحب‌جمعي‌اتابكي- دكتر بهنام اسلامي

زمينه و هدف:
 مهمترين عارضه بيماري پريودنتال ايجاد ضايعات استخواني مي‌باشد. وليكن بازسازي اين ضايعات و بازيافت اجزاء چبندگي خواستگاه و غايت هدف درمانهاي پريودنتال مي‌باشد. از مروري بر مقالات چنين بر مي‌آيد كه ليزرهاي كم توان (Low level laser therapy) (LLLT) پيشينه مثبتي جهت بهبود روند پروسه ترميم در بافت نرم و در بافت سخت استخواني دارند. در اين پژوهش به بررسي اثرات ليزر كم توان گاليم- آرسنايد
 (Ga- As) دربازسازي ضايعات ايجاد شده در دندان كانين سگ پرداخته شد.
مواد و روشها:
 اين مطالعه از نوع كارآزمايي باليني تجربي بود كه بر روي 5 قلاده سگ انجام پذيرفت. اين پنج سگ پس از طي دوره قرنطينه جهت انجام
خلاصه مقالات همايش       43

جراحي آماده شدند. پس از بيهوشي، فلپ در ناحيه ديستال يا مزيال دندانهاي كانين ايجاد گرديد. سپس در استخوان آشكار شده يك ضايعه مكعبي به ابعاد (mm 5×4×2) حاصل شد. در انتهاي ضايعه شيار راهنما ايجاد گرديد. گروه كنترل مثبت فلپ بسته شده و بخيه زده شد. در گروه كنترل منفي يك غشاء قابل جذب بر روي ضايعه سه ديواره قرار گرفت و بخيه شد و سپس در گروه آزمون بعد از قرار دادن غشاء بخيه زده شده وليزر تراپي با مختصات زير انجام پذيرفت. طول موج mm 890 و فركانس Hz 80 و توان w 5/4 وات و چگالي انرژي روزانه: cm2/ j 008/0 ومدت 4 دقيقه .
ليزر تراپي براي گروه آزمون طي 14 روز از جراحي به بعد ادامه يافت. بعد از طي مدت دو ماه سگها قرباني شدند. پس از بررسي كلينيكي، نمونه‌هاي بافتي تهيه شده جهت بررسي‌هاي هيستومرفومتريك و هيستولوژيك عازم آزمايشگاه آسيب شناسي گرديد. جهت آناليز آماري از تستهاي ANOVA و Duncan و براي ميزان درصد استخوان از تست آماري Mann- whithey, Kruskal- wallis استفاده گرديد.
يافته‌هاي تحقيق:
  با بررسي ميانگين طول اپي‌تليوم چسبنده بين سه گروه اختلاف معني‌داري حاصل نشد. وليكن ميانگين بافت همبندي در گروه كنترل مثبت بيشتر از دو گروه ديگر بود. (P< 0.05)

خلاصه مقالات همايش      44

ميانگين بازسازي سمان در گروههاي آزمون و كنترل منفي اختلاف معني‌داري با گروه كنترل مثبت داشت وليكن با وجود بيشتر بودن ميزان آن در گروه آزمون اختلاف بين دو گروه معني‌دار نبود. از نتايج بر آورد ميزان طول استخوان بازسازي شده چنين برآمد كه ميزان آن در گروه آزمون و كنترل منفي بيشتر از گروه كنترل مثبت است (p< 0.05) وليكن باز به وجود بيشتر بودن طول استخوان بازسازي شده در گروه آزمون اختلاف آن با گروه كنترل منفي معني‌دار نبود. ميانگين درصد استخوان بازسازي شده در گروه آزمون و كنترل منفي (P< 0.05) به طور بارز و آماري بيشتر بود. مجدداُ ميانگين درصد استخوان بازسازي شده در گروه آزمون بيشتر از گروه كنترل منفي بود و اين اختلاف دقيقاً در حد معني‌داري (P= 0.05) واقع مي‌باشد. هيچ موردي از انكيلوزيز و تحليل ريشه و التهاب مشاهده نگرديد.
نتيجه گيري:
با توجه به بهبود شاخصهاي بازسازي و راهنمايي كردن و تسريع روند بازسازي در ضايعات پريودنتال بدون بروز هيچگونه عارضه‌اي ليزرتراپي با اين مشخصات و شرايط طرح نتايج نسبتاً مثبتي را نشان داد. شايد بتوان گفت از اين روش مي‌شود جهت بهبود پروسه بازسازي نسجي (GTR) دربيماران دچار ضايعات پريودنتال سود جست، وليكن جهت تاييد اين موضوع نياز به تحقيقات و كنكاش بيشتري مي‌باشد.



 
خلاصه مقالات همايش       46

PERIODONTAL PERSPECTIVES IN AN INTERDISCIPLNARY APPROACH TO ESTHETICALLY DEMANDING CASES

Prof. Dr. Ates parlar (TURKEY) 

The importance given to aesthetics is getting more and more in our daily life. In accordance with that, various dental procedures and techniques aiming improving aesthetics have been continuously developed and improved in order to address this demand. During functions such as speech and smiling teeth and gums may become exposed and framed by the lips. Therefore, lips, teeth and gums play a major role in the development of oro- facial aesthetics.
In general, aesthetic concepts are based on form, colour, size and harmony between each of these factors. In addition, all of these should be supplemented by tissue quality, i.e. health. Therefore, dental procedures aiming at achieving better aesthetics should also be based on fundamental concepts such as health and function.
Periodontal diseases affect soft and hard supporting tissues around the teeth and may cause varying amounts of tissue destruction. While in case of gingivitis a mere quality change in the tissues may occur, more accentuated changes would be the result both in quality and quantity in advanced cases. Basic periodontal therapeutic procedures would help in obtaining periodontal health once it has been lost. However, the sequel of periodontal destruction could not be reversed easily unless regenerative and
خلاصه مقالات همايش       47

plastic surgical techniques are utilized. Correction of soft tissue deficits are more easily and predictably achieved by the use of mucogingival and perio- plastic surgical techniques. However, in sites where tissue destruction has advanced beyond critical size or having unfavourable configuration the correction of the deformities may require the use of complex procedures and may not be predictable. In such cases, underlying bone has undergone substantial destruction and without restoring the hard tissues the soft tissue contours could not be corrected properly.
In many cases with high aesthetic demands the problem/ problems do not involve only the periodontal tissues. The correction of the problems may require realignment of the teeth, replacement of missing tooth/ teeth, restoration of defective tooth/ teeth, correction of tooth / gum colour and the last but not least, correction of the shape and harmony . This broad spectrum of demands would necessitate a multidisciplinary approach from various fields of dental science and art.
Within the scope of this lecture various procedures and techniques aiming at preserving and/ or improving aesthetic qualities will be described from a periodontology point of view. Orthodontics, restorative dentistry and dental implantology are the major disciplines working together with periodontology for solving various aesthetic dental problems. Therefore, examples of cases where a multidisciplinary approach was utilized will be presented in order to describe and discuss a variety of clinical situations.
 
خلاصه مقالات همايش      48

راهكارهاي كلينيكي براي حفظ بافتهاي سخت و نرم جهت تامين استتيك ايمپلنت‌هاي تك دنداني



تامين زيبايي كافي براي جايگزيني دندانهاي از دست رفته در نواحي قدامي بتوسط ايمپلنت‌هاي تك دنداني از چالش‌هاي مهم دندانپزشكان محسوب مي‌گردد. در چنين مواردي نيل به زيبائي قابل قبول براي نتيجه درمان ايمپلنت‌ زماني مسير خواهد بود كه ايمپلنت تك دنداني بتواند در بافتهاي سخت و نرم احاطه كننده خود تا حد امكان شبيه به يك دندان طبيعي جلوه‌گر شود. براي رسيدن هدف فوق الذكر بايستي سه عامل مهم فراهم گردد:
1-‌ دندان قبل از كشيده شدن مورد معاينه و از حيث وضعيت آناتوميك، رنگ و موقعيت ثبت گردد.
2-‌ بافتهاي نرم و سخت احاطه كننده دندان تا حد ممكن حفظ شده و از تحليل آنها جلوگيري گردد.
3-‌ موقعيت قرار دادن ايمپلنت بنحوي باشد كه ترميمي نهائي بتواند وضعيت ظاهري مناسبي را بازسازي نمايد. در اين سخنراني راهكارهاي

خلاصه مقالات همايش      49


كلينيكي جهت رسيدن به هدف فوق از قبيل اصول خارج نمودن دندان و روشهاي كلينيكي موفق جهت حفظ نسوج سخت و نرم دندان جهت
جلوگيري از تحليل آنها و چگونگي تعيين موقعيت ايمپلنت در موارد تك دنداني همراه با معرفي Case هاي نمونه، مورد بحث قرار خواهد گرفت.

انجام پایان نامه

برای دیدن ادامه مطلب از لینک زیر استفاده نمایید

انجام پایان نامه | دانلود مقاله

سفارش پایان نامه