انجام پایان نامه

درخواست همکاری انجام پایان نامه  بانک مقالات رایگان انجام پایان نامه

سفارش پایان نامه

|

انجام پایان نامه ارشد

انجام پایان نامه آسیب پذیری و تهدیدات شبکه های کامپیوتری

انجام پایان نامه|آسیب پذیری و تهدیدات شبکه های کامپیوتری


عنوان پایان نامه :
آسیب پذیری و تهدیدات شبکه های کامپیوتری

فهرست مطالب
مقدمه                                                                                                   صفحه 1

 BIND Domain Name System:  اولين نقطه آسيب پذير
صفحه 6
Remote Procedure Calls (RPC)دومين  نقطه آسيب پذير :
صفحه 9

 Windows Authenticationسومين نقطه آسيب پذير :
صفحه 11

 Internet Explorer (IEچهارمين نقطه آسيب پذير:(
صفحه 24

Windows Remote Access Services پنجمين  نقطه آسيب پذير :
صفحه 26

ششمین نقطه آسیب پذیر: نحوه حفاظت در مقابل دستيابی به ريجستری سيستم
صفحه 33

هفتمین نقطه آسیب پذیر: متداولترين پورت ها
صفحه 41

FTP هشتمین نقطه آسیب پذیر:
صفحه 47

Windows Peer to Peer File Sharingنهمين  نقطه آسيب پذير :
صفحه 50    
منابع                                                                                                         

صفحه 54    
 
مقدمه
مهمترين نقاط آسيب پذير
سيستم عامل، يکی از عناصر چهار گانه در يک سيستم کامپيوتری است که دارای نقشی بسيار مهم و حياتی در نحوه مديريت منابع سخت افزاری و نرم افزاری است . پرداختن به مقوله  امنيت سيستم های عامل ، همواره از بحث های مهم در رابطه با ايمن سازی اطلاعات در يک سيستم کامپيوتری بوده که امروزه با گسترش اينترنت ، اهميت آن مضاعف شده است . بررسی و آناليز امنيت در سيستم های عامل می بايست با ظرافت و در چارچوبی کاملا" علمی و با در نظر گرفتن تمامی واقعيت های موجود ، انجام تا از يک طرف تصميم گيرندگان مسائل استراتژيک در يک سازمان قادر به انتخاب مستند و منطقی يک سيستم عامل باشند و از طرف ديگر امکان نگهداری و پشتيبانی آن با در نظر گرفتن مجموعه تهديدات موجود و آتی  ، بسرعت و بسادگی ميسر گردد .
اکثر کرم ها و ساير حملات موفقيت آميز در اينترنت ، بدليل وجود نقاط آسيب پذير در تعدادی  اندک  از سرويس های سيستم  های عامل متداول است . مهاجمان ، با فرصت طلبی خاص خود از روش  های متعددی بمنظور سوء استفاده از نقاط ضعف امنيتی شناخته شده ، استفاده نموده  و در اين راستا ابزارهای  متنوع ، موثر و گسترده ای را بمنظور نيل به اهداف خود ، بخدمت می گيرند . مهاجمان ، در اين رهگذر متمرکز بر سازمان ها و موسساتی می گردند که هنوز مسائل موجود امنيتی ( حفره ها و نقاط آسيب پذير ) خود را برطرف نکرده و بدون هيچگونه تبعيضی آنان را بعنوان هدف ، انتخاب می نمايند . مهاجمان بسادگی و بصورت مخرب ،  کرم هائی نظير : بلستر ، اسلامر و Code Red را در شبکه  منتشر می نمايند. آگاهی از مهمترين نقاط آسيب پذير در سيستم های  عامل ، امری ضروری است . با شناسائی و آناليز اينگونه نقاط آسيب پذير توسط کارشناسان امنيت اطلاعات ، سازمان ها و موسسات قادر به استفاده از مستندات علمی تدوين شده بمنظور برخورد منطقی با مشکلات موجود و ايجاد يک لايه حفاظتی مناسب می باشند.
در مجموعه مقالاتی که ارائه خواهد شد ، به بررسی مهمترين نقاط آسيب پذير يونيکس و لينوکس خواهيم پرداخت . در اين راستا ، پس از معرفی هر يک از نقاط آسيب پذير ، علت وجود ضعف امنيتی ، سيستم های عامل در معرض تهديد ، روش های  تشخيص آسيب پذيری سيستم و نحوه مقابله و يا پيشگيری در مقابل هر يک از نقاط آسيب پذير ، بررسی می گردد .همزمان با  ارائه مجموعه مقالات مرتبط با  يونيکس ( پنج مقاله ) ، به بررسی مهمترين نقاط آسيب پذير در ويندوز  ، طی مقالات جداگانه ای خواهيم پرداخت .
همانگونه که اشاره گرديد ، اغلب تهديدات و حملات ، متاثر از وجود نقاط آسيب پذير در سيستم های عامل بوده که زمينه تهاجم را برای مهاجمان فراهم می آورد .  شناسائی و آناليز نقاط آسيب پذير در هر يک از سيستم های عامل ، ماحصل  تلاش و پردازش دهها کارشناس امنيتی ورزيده در سطح جهان است و می بايست مديران سيستم و شبکه در يک سازمان بسرعت با آنان آشنا و اقدامات لازم را انجام دهند.
نقاط آسيب پذير موجود در هر سيستم عامل  که در ادامه به آنان اشاره می گردد ، سندی پويا و شامل دستورالعمل های لازم بمنظور برخورد مناسب با هر يک از نقاط آسيب پذير و لينک هائی به ساير اطلاعات مفيد و تکميلی مرتبط با ضعف امنيتی است .
مهمترين نقاط آسيب پذير:
يونيکس ، يکی از سيستم های عامل رايج در جهان بوده که امروزه در سطح بسيار وسيعی استفاده می گردد . تا کنون حملات متعددی توسط مهاجمين متوجه سيستم هائی بوده است که از يونيکس ( نسخه های متفاوت )  بعنوان سيستم عامل استفاده می نمايند . با توجه به حملات متنوع و گسترده انجام شده ، می توان مهمترين نقاط آسيب پذير يونيکس را به ده گروه عمده تقسيم نمود :
•    BIND Domain Name System
•    Remote Procedure Calls (RPC)
•    Apache Web Server
•    General UNIX Authentication Accounts with No Passwords or Weak Passwords
•    Clear Text Services
•    Sendmail
•    Simple Network Management Protocol (SNMP)
•    Secure Shell (SSH)
•    Misconfiguration of Enterprise Services NIS/NFS
•    Open Secure Sockets Layer (SSL)
در بخش اول اين مقاله ، به بررسی BIND Domain Name System  وRemote Procedure Calls   (موارد يک و دو)  ، خواهيم پرداخت .
اولين نقطه آسيب پذير : BIND Domain Name System
 نرم افزار BIND ) Berkeley Internet Name Domain) ، در مقياس گسترده ای و بمنظور پياده سازی DNS)Domain Name Service) ، استفاده می گردد. BIND ، سيستمی حياتی است که از آن بمنظور تبديل اسامی ميزبان ( نظير : www.srco.ir ) به آدرس IP ريجستر شده ،استفاده می گردد .با توجه به استفاده وسيع از BIND  و جايگاه حياتی آن در يک شبکه کامپيوتری ، مهاجمان آن را بعنوان يک هدف مناسب بمنظور انجام حملات ، خصوصا"  از نوع DoS)Denila Of  Service) انتخاب و حملات متنوعی را در ارتباط با آن انجام داده اند. حملات فوق،از کارافتادن سرويس DNS و عدم دستيابی به اينترنت برای سرويس های مربوطه و ميزبانان را می تواند بدنبال داشته باشد. با اينکه پياده کنندگان BIND ، تلاشی مستمر را از گذشته تا کنون بمنظور برطرف نمودن نقاط آسيب پذير انجام داده اند ، ولی هنوز تعداد زيادی از نقاط آسيب پذير قديمی ، بدرستی پيکربندی نشده و سرويس دهندگان آسيب پذير در آن باقی مانده است .
عوامل متعددی در بروز اينگونه حملات نقش دارد: عدم آگاهی لازم مديران سيستم در خصوص ارتقاء امنيتی سيستم هائی که بر روی آنان Bind deamon  بصورت غير ضروری  اجراء می گردد و پيکربندی نامناسب فايل ها ، نمونه هائی از عوامل فوق بوده و  می تواند زمينه  يک تهاجم از نوع DoS  ، يک Buffer Overflow و يا  بروز اشکال در DNS Cache  را بدنبال داشته باشد.از جمله موارديکه اخيرا" در رابطه با ضعف امنيتی  BIND کشف شده است مربوط به يک تهاجم از نوع DoS است . مقاله CERT Advisory CA-2002-15  جزئيات بيشتری را در اين رابطه ارائه می نمايد. از ديگر حملات اخير ، تهاجمی  از نوع Buffer Overflow است . مقاله CERT Advisory CA-2002-19  جزئيات بيشتری را در اين رابطه در اختيار قرار می دهد. درتهاجم فوق ، يک مهاجم از نسخه آسيب پذير پياده سازی  توابع Resolver مربوط به DNS  استفاده و با ارسال پاسخ های مخرب به DNS و اجرای کد دلخواه ، امکان  سوء استفاده از نقطه آسيب پذير فوق را فراهم و حتی دربرخی موارد می تواند زمينه بروز يک تهاجم از نوع  DoS را باعث گردد .
تهديدی ديگر که می تواند در اين رابطه وجود داشته باشد ، حضور يک سرويس دهنده BIND آسيب پذير در شبکه است . در چنين مواردی ، مهاجمان از وضعيت فوق استفاده و از آن بمنزله مکانی جهت استقرار داده های غير معتبر خود و بدون آگاهی مديرسيستم استفاده می نمايند. بدين ترتيب ، مهاجمان از سرويس دهنده بعنوان پلات فرمی بمنظور فعاليت های آتی مخرب خود بهره برداری خواهند کرد .
سيستم های عامل در معرض تهديد :
تقريبا" تمامی سيستم های عامل  يونيکس و لينوکس بهمراه يک نسخه از BIND  ارائه شده اند .در صورت پيکربندی ميزبان بعنوان سرويس دهنده ، نسخه ای  از BIND بر روی آن نصب خواهد شد.
نحوه تشخيص آسيب پذيری سيستم :
در صورت دارا بودن  نسخه خاصی از BIND  که بهمراه سيستم عامل ارائه و بر روی سيستم نصب شده است ، می بايست عمليات بهنگام سازی آن را با استفاده از آخرين Patch های ارائه شده توسط توليد کننده ( عرضه کننده ) انجام داد. در صورت استفاده از نسخه BIND مربوط به  ISC: Internet Software Consortium ، می بايست از نصب آخرين نسخه BIND ، اطمينان حاصل نمود . در صورتيکه BIND  نصب شده بر روی سيستم ، نسخه ای قديمی بوده و يا بطور کامل  Patch نشده باشد ، احتمال آسيب پذيری سيستم وجود خواهد داشت . در اکثر سيستم ها ، دستور : "named - v " ، اطلاعات لازم در خصوص نسخه BIND نصب شده بر روی سيستم را بصورت X.Y.Z نمايش خواهد داد . X ، نشاندهنده نسخه اصلی ، Y ،نشاندهنده جزئيات نسخه و Z نشاندهنده يک Patch Level است . پيشنهاد می گردد ، آخرين نسخه BIND  ارائه شده  توسط  ISC  را دريافت و آن را  بر روی سيستم نصب نمود. آخرين نسخه موجود Version 9.2.2 بوده و می توان آن را از سايت  ISC دريافت نمود.  يکی ديگر از رويکردهای کنشگرايانه مرتبط با نگهداری امنيت  BIND ،  عضويت در گروه های خبری نظير Symantec  برای آگاهی از آخرين هشدارهای امنيتی است . در اين راستا می توان از يک برنامه پويشگر بهنگام شده  که قادر به بررسی دقيق سيستم های DNS بمنظور تشخيص نقاط  آسيب پذيراست ، نيز استفاده گردد .

نحوه حفاظت در مقابل نقطه آسيب پذير:
بمنظور حفاظت در مقابل نقاط آسيب پذير مرتبط با BIND موارد زير پيشنهاد می گردد :
•    غير فعال نمودن BIND deamon ( به آن  named نيز اطلاق  می گردد ) بر روی سيستم هائی که بعنوان يک سرويس دهنده DNS در نظر گرفته نشده اند .  بمنظور پيشگيری ازاعمال برخی تغييرات خاص ( نظير فعال نمودن مجدد آن ) ،  می توان  نرم افزار BIND  را از روی اينگونه سيستم ها حذف نمود.
•    بمنظور بهنگام سازی سرويس دهنده DNS ، از تمامی Patch های ارائه شده توسط توليد کنندگان استفاده و در صورت امکان آن را به آخرين نسخه موجود ارتقاء دهيد . برای دريافت اطلاعات تکميلی در رابطه با نصب مطمئن تر BIND ، از مقالات ارائه شده درسايت CERT و بخش UNIX Security Checklist ، استفاده نمائيد .
•    بمنظور پيچيده تر نمودن حملات اتوماتيک و يا پويش سيستم مورد نظر ، Banner مربوط به " Version String " را از BIND حذف و نسخه واقعی BIND  را با يک شماره نسخه غيرواقعی در فايل named.conf ، جايگزين نمائيد .
•    امکان ارسال انتقالات Zone را صرفا" برای سرويس دهندگان ثانويه DNS در Domain فراهم نمائيد (  secondary DNS servers) . امکان انتقالات Zone در ارتباط با  Domain های Parent و Child را غير فعال و در مقابل از امکان Delegation ( واگذاری مسئوليت ) و فورواردينگ ( Forwarding ) استفاده نمائيد .
•    امکان Recursion و glue fetching را بمنظور حفاظت در مقابل عماکرد ناصحيح  DNS Cache ، غير فعال نمائيد .
•    بمنظور حفاظت در رابطه با استفاده از "named" و  تحت تاثير قرار دادن تمامی سيستم ، BIND را محدود نمائيد . بنابراين BIND بعنوان يک کاربر non-privilage در دايرکتوری Chroot اجراء می گردد. برای نسخه شمازه نه BIND از آدرس  http://www.losurs.org/docs/howto/Chroot-BIND.html  استفاده نمائيد .
بمنظور حفاظت در مقابل حملات اخير و مرتبط با  نقاط آسيب پذير کشف شده BIND  می توان از منابع زير استفاده نمود:
•    برای نقطه آسيب پذير DoS در رابطه با ISC BIND 9 از آدرس  http//www.cert.org/advisories/CA-2002-15.html    استفاده گردد.
•    چندين نقطه آسيب پذير DoS در رابطه با ISC BIND 8  از آدرس  http://www.isc.org/products/BIND/bind-security.html  استفاده گردد .
برای آگاهی و استفاده از پيشنهادات لازم بمنظور نصب ايمن تر BIND بر روی سيستم های سولاريس ، می توان از آدرس : Running the BIND9 DNS Server Securely   و آرشيو مقالات ارائه شده در آدرس Afentis  استفاده نمود.
دومين  نقطه آسيب پذير :  ( Remote Procedure Calls (RPC
با استفاده از RPC برنامه های موجود بر روی يک کامپيوتر قادر به  اجرای روتين هائی در کامپيوتر دوم از طريق  ارسال داده و بازيابی نتايج می باشند . با توجه به جايگاه عملياتی RPC ، استفاده از آن  بسيار متداول بوده و درموارد متعددی از آن بمنظور ارائه سرويس های توزيع شده شبکه نظير مديريت از راه دور ، اشتراک فايل NFS و NIS  استفاده می گردد.وجود ضعف های امنيتی متعدد در RPC باعث  بهره برداری مهاجمان بمنظور انجام حملات مختلفی شده است .دراکثر موارد ، سرويس های RPC با مجوزهای بيش از حد معمول  ، اجراء می گردند . بدين ترتيب يک مهاجم غير مجاز قادر به استفاده از سيستم های آسيب پذير در جهت اهداف خود خواهد بود.اکثر حملات از نوع DoS در  سال 1999 و اوايل سال 2000 در ارتباط با سيستم هائی بود که دارای ضعف امنيـتی و نقظه آسيب پذير RPC بودند. مثلا" حملات گشترده و موفقيت آميز در رابطه با سيستم های نظامی امريکا ، بدليل نقطه آسيب پذير RPC کشف شده در صدها دستگاه کامپيوتر مربوط به وزارت دفاع امريکا بوده است . اخيرا" نيز  وجود يک ضعف امنيتی DCOM RPC  در ويندوز ،  باعث انتشار گسترده يک کرم  در سطح اينترنت گرديد .
سيستم های عامل در معرض تهديد :
تمامی نسخه های يونيکس و لينوکس که بر روی آنان سرويس های RPC نصب شده است در معرض اين آسيب می باشند .
نحوه تشخيص آسيب پذيری سيستم :
با استفاده از يک پويشگر نقاط آسيب پذير و يا دستور " rpcinfo" ، می توان از اجراء يکی از سرويس های متداول RPC  بر روی سيستم آگاه گريد :
RPC Service    RPC Program Number
rpc.ttdbserverd    100083
rpc.cmsd    100068
rpc.statd    100024
rpc.mountd    100005
sadmind    100232
cachefsd    100235
snmpXdmid    100249
سرويس های RPC ، عموما" از طريق حملات buffer Overflow ، مورد سوء استفاده قرار می گيرند .علت اين امر ، عدم انجام بررسی لازم و کافی در خصوص خطاها و يا اعتبار داده های ورودی توسط برنامه های RPC است . نقاط آسيب پذير Buffer overflow ، اين امکان را برای يک مهاجم فراهم می نمايد که داده غير قابل پيش بينی را ( اغلب بصورت کد مخرب ) به درون حافظه برنامه ، ارسال نمايد . با توجه به ضعف موجود در رابطه با بررسی خطاء و  صحت داده ، داده ارسالی مکان هائی حساس و کليدی که مورد استفاده پردازنده می باشند را بازنويسی می نمايد.در يک تهاجم موفقيت آميز Overflow ، کد مخرب ارسالی ،در ادامه توسط سيستم عامل اجراء می گردد . با توجه به اينکه تعداد زيادی از سرويس های RPC ، با مجوزهای بيش از حد معمول ،  اجراء می گردند ، استفاده موفقيت آميز از نقاط آسيب پذير فوق می تواند امکان دسـيابی غير مجاز و از راه  دور را به سيستم فراهم می نمايد.
نحوه حفاظت در مقابل نقطه آسيب پذير:  
بمنظور حفاظت سيستم در مقابل حملات مبتنی بر RPC ، موارد زير پيشنهاد می گردد :
•    غير فعال نمودن و يا حذف هر يک از سرويس های  RPC که ضرورتی به استفاده از آن  بر روی شبکه  نمی باشد .
•    نصب آخرين Patch ارائه شده در رابطه با سرويس هائی که امکان حذف آنان وجود ندارد:
- برای نرم افزار سولاريس از آدرس  (   http://sunsolve.sun.com   )   استفاده گردد.
- برای IBM AIX  از آدرس : http://www.ibm.com/support/us  و  http://techsupport.services.ibm.com/server/fixes   استفاده گردد.
- برای نرم افزار SGI  از آدرس :  http://support.sgi.com  استفاده گردد .
- برای کامپک ( Digital Unix ) از آدرس    http://www.compaq.com/support  
- برای لينوکس  از آدرس :  http://www.redhat.com/apps/support/errata    و http://www.debian.org./security  استفاده گردد .
•     عمليات جستجو بمنظور آگاهی و نصب آخرين Patch  مربوطه می بايست بصورت مستمر انجام شود.
•    پورت 111 ( TCP و UDP ) مربوط به RPC portmapper  و پورت 135 ( TCP و UDP ) مربوط به  Windows RPC را در سطح روتر و يا فايروال بلاک نمائيد .
•     پورت های Loopback  32770 ، 32789  مربوط بهTCP و UDP را بلاک نمائيد .
•    فعال نمودن يک پشته غيراجرائی  بر روی سيستم های عاملی که از ويژگی فوق ، حمايت می نمايند. استفاده از يک پشته غيراجرائی ، لايه ای حفاظتی در مقابل تمامی حملات Buffer overflows نبوده ولی می تواند عاملی موثر در جهت مقابله با برخی از حملات استاندارد گردد.
•    در ارتباط با سيستم های فايل NFS صادراتی  ، مراحل زير می بايست دنبال گردد :
- استفاده از ميزبان / IP   مبتنی بر ليست های صادراتی
- پيکربندی سيستم های  فايل صادراتی بصورت فقط خواندنی
- استفاده از "nfsbug" برای پويش نقاط آسيب پذير  
سومين نقطه آسيب پذير :   Windows Authentication
استفاده از رمزعبور، روش های تائيد کاربر و کدهای امنيتی در هر گونه تعامل ارتباطی بين کاربران وسيستم های اطلاعاتی ، امری متداول و رايج است . اکثر روش ها ی  تائيد کاربران ، نظير حفاظت فايل و داده ، مستقيما" به رمزهای عبور ارائه شده توسط کاربران ، بستگی خواهد داشت . پس از تائيد کاربران ، امکان دستيابی آنان به منابع مشخص شده فراهم و هر يک از آنان  با توجه به امتيازات و مجوزهای نسبت داده شده ، قادر به استفاده از منابع موجودخواهند بود. در اغلب موارد ، فعاليت کاربرانی که مجاز بودن آنان برای دستيابی به منابع ، تائيد شده است ، لاگ نشده و يا در صورتيکه فعاليت آنان ثبت گردد ، کمتر سوء ظنی به آنان می تواند وجود داشته باشد . ( آنان پس از تائيد وارد ميدانی شده اند که بدون هيچگونه رديابی ، قادر به انجام فعاليت های گسترده ای خواهند بود) . بنابراين ، رمز عبور دارای نقشی حياتی و اساسی در ايجاد اولين سطح دفاع در يک سيستم اطلاعاتی بوده  و از دست رفتن رمز عبور و يا  ضعف آن می تواند سيستم را در معرض تهديدات جدی قرار دهد . مهاجمان پس از دستيابی به رمز عبور کاربران تائيد شده ( استفاده از مکانيزم های متفاوت ) قادر به دستيابی منابع سيستم و حتی تغيير در تنظيمات ساير account های تعريف شده و موجود بر روی سيستم خواهند بود،عملياتی که می تواند پيامدهای بسيار منفی را بدنبال داشته باشد . پس می بايست بپذيريم که وجود يک account ضعيف و يا فاقد رمز عبور می تواند تهديدی جدی در يک سازمان باشد . در اين راستا علاوه بر اينکه می بايست از پتانسيل های ارائه شده توسط سيستم عامل با دقت استفاده نمود ، ضروری است ، تابع يک  سياست امنيتی تدوين شده در رابطه با رمز عبور در سازمان متبوع خود باشيم . تعريف و نگهداری يک account بهمراه رمز عبور مربوطه در سازمان ما تابع چه سياست امنيتی است ؟  مهمترين و متداولترين نقاط آسيب پذير در ارتباط با رمز عبور شامل موارد زير است :
•     Account  تعريف شده  دارای رمز عبور ضعيف و يا فاقد رمز عبور است .
•     عدم حفاظت مناسب کاربران از رمزهای عبور ،صرفنظر از استحکام رمزهای عبور تعريف شده .
•     سيستم عامل و يا ساير نرم افزارهای موجود ، امکان ايجاد account مديريتی ضعيف  و فاقد رمز عبور را فراهم می نمايند .
•    الگوريتم های Hashing رمز عبور( رمزنگاری مبتنی بر کليد عمومی بر پايه يک مقدار hash ، استوار بوده و بر اساس يک مقدار ورودی که دراختيار الگوريتم hashing گذاشته می گردد ، ايجاد می گردد. در حقيقت مقدار hash ، فرم خلاصه شده و رمز شده ای  از مقدار اوليه خود است  ) ، شناخته شده بوده و در اغلب موارد مقدار Hashe بدست آمده ، بگونه ای ذخيره می گردد که امکان مشاهده آن توسط سايرين وجود خواهد داشت. مناسبترين نوع حفاظت در اين راستا ، تبعيت از يک سياست رمز عبور قدرتمند بوده  که در آن دستورالعمل ها ی لازم برای تعريف يک رمز عبورمناسب مشخص و در ادامه با استفاده از ابزارهای موجود، بررسی لازم در خصوص  استحکام و بی نقص بودن رمز عبور صورت گيرد.
ويندوز، رمزهای عبور را بصورت متن شفاف ذخيره و يا ارسال نمی نمايد و در اين راستا از يک مقدار  Hash  متناظر با  رمزعبور ، بمنظور تائيد کاربران ، استفاده می نمايد . يک مقدار Hash دارای طولی ثابت است که توسط بکارگيری يک تابع رياضی ( الگوريتم hashing ) بر روی  حجم دلخواهی از داده ( message digest  ناميده می شود) ايجاد می شود.در وينوز سه نوع الگوريتم تائيد وجود دارد :
•     LM   ( ايمنی کمتر و سازگاری بيشتر )
•    NTLM
•    NTLMv2  ( ايمنی بيشتر و سازگاری کمتر )



انجام پایان نامه

 

انجام پایان نامه

 

برای دیدن ادامه مطلب از لینک زیر استفاده نمایید

سفارش پایان نامه